บทที่ 161: ทำแบบนี้มันไม่ถูกใช่ไหม

หลังจากคำอธิบายหนึ่งรอบของผังหลงเจิ้ง ในที่สุดในห้องเรียนก็ค่อยๆ สงบลง แต่ร้านค้าบางส่วน ก็ยังคงมีความไม่พอใจอยู่ จิตใจที่รักการเอาเปรียบเล็กๆ น้อยๆ เท่านั้นเอง ยังไงซะบรรยากาศก็มาถึงขนาดนี้แล้ว ถ้าไม่แย่งชิงอะไรมาบ้าง ก็จะไม่สบายใจ โดยเฉพาะบนโต๊ะก็วางแต่เหล้าอู่เหลียงเย่ ไม่ถูกเลยนะ

“ทุกคนวางใจได้ครับ เพื่อนใหม่, เพื่อนเก่าก็เหมือนกันหมด ตอนที่ประชาสัมพันธ์ในงานเลี้ยงปีใหม่ รับรองว่าจะทำอย่างยุติธรรมและเที่ยงธรรม เหอะๆๆ......แค่กๆๆๆ......” ผังหลงเจิ้งไอขึ้นมา สอนหนังสือมาหลายปีขนาดนี้ ยังไม่เคยทะเลาะกันจนหน้าแดงคอเป็นเอ็นขนาดนี้มาก่อนเลย ตอนที่หันไปมองถ้วยชาบนโต๊ะ เฉินลี่ชวนที่อยู่ข้างหลังก็เปิดฝาขวดแล้ว เขายื่นมาให้อย่างเอาใจใส่

“ท่านผู้อำนวยการครับ ท่านดื่มชาครับ”

“ลี่ชวน ขอบใจนะ” ผังหลงเจิ้งพยักหน้าให้เฉินลี่ชวน เขาเผยรอยยิ้มที่อ่อนโยนออกมาจากใจจริง สำหรับการแสดงออกในวันนี้ของเขาพอใจอย่างยิ่ง

หลังจากประโยคนี้แล้ว ในห้องเรียนก็เงียบลงชั่วขณะ นานๆทีจะมีคำพูดที่ไม่พอใจลอยมาสองสามประโยค จริงๆ แล้วคือการคุมเชิงกันอยู่ ร้านค้าบางส่วนก็ยังอยากจะขอคืนเงิน แต่ก็กำลังลังเลอยู่ เฉินลี่ชวนก็ส่งสายตาให้หวังอวี่สงอย่างบ้าคลั่ง ฝ่ายหลังก็เข้าใจในทันที เขารีบสื่อสารกับ “เถ้าแก่” ของคุณป้าเซี่ยงไฮ้ที่อยู่ข้างๆ...อิ่นจ้าวเลี่ยง