บทที่ 168: คือโชคดีของเธอ

แสงไฟสาดส่องลงมาที่ใจกลางเวที สว่างไสวเจิดจ้า รวบรวมสายตาของทุกคนไว้ กลายเป็นสุกใส

“ต่อไปที่จะขึ้นเวที คือเฉินลี่ชวนจากสาขาบริหารธุรกิจ ห้อง 1002 ที่จะมาพร้อมกับเพลงที่แต่งขึ้นเอง 《หนึ่งสองสาม》!” พร้อมกับเสียงที่สูงกังวานและไพเราะของพิธีกรหญิงสิ้นสุดลง ทันใดนั้นก็ทำให้เกิดเสียงโห่ร้องที่ดังสนั่นหวั่นไหว แม้กระทั่งกลบกระแสความร้อนแรงตอนที่การแสดงบนเวทีของคณะศิลปะไปเลย

“เฉินลี่ชวน! เฉินลี่ชวน! เฉินลี่ชวน!” หวังอวี่สงนั่งอยู่ในฝูงชนชูแขนตะโกนลั่น เขาตะโกนอย่างสุดเสียง แต่หม่าเสี่ยวจวิ้นกลับนั่งอยู่ข้างๆ อย่างหงอยๆ สูบบุหรี่โดนจับได้ นี่มันบ้าอะไรกัน

ขณะเดียวกันคนเหล่านั้นในฝ่ายประชาสัมพันธ์ และของสาขาบริหารธุรกิจ พวกเขาตะโกนเสียงดังที่สุด! และชื่อของเฉินลี่ชวน ในวิทยาลัยการเงินและการค้าเด็ดขาดดังพอแล้ว ไอ้เพื่อนคนนี้คือเถ้าแก่ของต้าเจียงเลานะ ทุกคนต่างก็รู้ดี

หลี่ชุนฉินที่นั่งอยู่แถวหน้าสุดยิ้มจนปากแทบฉีก ปฏิกิริยาของเพื่อนร่วมชั้นในที่เกิดเหตุให้กำลังใจอย่างยิ่งนี่นา และในตอนนี้คนส่วนใหญ่ยังไม่ได้สังเกตเห็น การแนะนำพิเศษของเพลงที่แต่งขึ้นเอง 《หนึ่งสองสาม》!