บทที่ 176: ทุกอย่างกำลังพอดี

เช้าวันรุ่งขึ้น หยางจวินซึ่งเป็นซัพพลายเออร์ ได้ขับรถอีโคคาร์มือสองคันหนึ่งมาจอดที่หน้าร้านหม้อไฟต้าเจียงเลา พอเฉินลี่ชวนมาถึง เขาก็ตบลงบนฝากระโปรงรถจนเกิดเสียงแผ่นเหล็กดังกรอบแกรบ

“หาเวลาไปโอนซะ แล้วก็ทำป้ายทะเบียนเซี่ยงไฮ้ รถคันนี้ดูเก่าไปหน่อย แต่เลขไมล์น้อยนะ เพิ่งจะสามหมื่นกว่าๆ เอง รับรองว่าทนทานแน่นอน” หยางจวินกล่าวพร้อมรอยยิ้ม

“ขอบคุณครับพี่จวิน มีรถขับก็ดีมากแล้วครับ ราคาเท่าไหร่ครับ? เดี๋ยวผมโอนเงินให้” เฉินลี่ชวนยกเท้าเตะยางสองสามที ไม่ได้ถามถึงปัญหาสภาพรถอื่นๆ การคบค้ากับหยางจวิน หากมัวแต่ซักไซ้เรื่องพวกนี้จะดูเป็นคนใจแคบเกินไป

“เฮ้ เรื่องเงินน่ะ ไม่ต้องรีบให้ฉันหรอก” หยางจวินส่ายหน้า ยกมือขึ้นพาดบนไหล่ของเฉินลี่ชวน “รถคันนี้นายเอาไปขับได้เลย เมื่อไหร่จะเปิดสาขาใหม่ ก็ให้ตีราคาค่ารถเป็นหุ้นของร้านไปก็แล้วกัน”

เฉินลี่ชวนไม่ลังเล พยักหน้าตอบตกลงทันที ซึ่งอันที่จริง เรื่องการระดมทุนเปิดร้านนั้น ยิ่งมากก็ยิ่งดี ยิ่งขยายสาขาได้มากเท่าไหร่ ก็ยิ่งทำให้แบรนด์ร้านอาหารเป็นที่รู้จักได้เร็วขึ้นเท่านั้น ทั้งร้านคุณป้าเซี่ยงไฮ้และร้านต้าเจียงเลา ต่างก็เป็นเช่นนี้