บทที่ 190: ไม่หวังดี

“ข่ายข่าย อย่าไปทะเลาะกับเซินอีหมิงเลย ถ้าเกิดลงไม้ลงมือขึ้นมา ความสัมพันธ์มันจะกลับมาดีเหมือนเดิมได้ยาก ในใจมันจะติดค้างกันไปตลอด อารมณ์ร้อนของนายน่ะเก็บๆ ไว้บ้าง ใครมาที่มหาวิทยาลัยการเงินและการค้าก็ไม่ใช่ว่าจะต้องมาทนอารมณ์ของนายนะ! อย่าได้คิดว่าที่บ้านเป็นยังไงแล้วจะเหนือกว่าคนอื่นเด็ดขาด โดยเฉพาะในที่อย่างเซี่ยงไฮ้ คนเก่งๆ มีเยอะแยะไปหมด” เฉินลี่ชวนคุยกับโจวข่ายข่าย พลางรอผู้จัดการหลี่และคนอื่นๆ ปิดร้าน เรื่องการร่วมหุ้นในสาขาสองยังต้องคุยกับพวกเขาอีก

“ผมแค่ทนดูท่าทีอวดดีของเจ้าเซินอีหมิงนั่นไม่ไหวจริงๆ พี่ชวน วันนี้เขาพูดจาเสียๆ หายๆ อะไรออกมา? แต่ผมเข้าใจแล้วครับ ต่อไปจะไม่ทำแล้ว” โจวข่ายข่ายพยักหน้า เขายังคงเชื่อฟังเฉินลี่ชวนอย่างมาก

ในขณะเดียวกัน บนเส้นทางที่กลับไปยังมหาวิทยาลัยการเงินและการค้า “พวกพี่ ผมไปก่อนนะ” หวังอวี่สงโบกมือ หอพักของภาควิชาวิทยาการคอมพิวเตอร์กับภาควิชาบริหารธุรกิจอยู่คนละเส้นทางกัน

“รุ่นพี่ เดินทางดีๆ นะครับ” อู๋หลางทักทายอย่างกระตือรือร้น ส่วนกู้อวี่ก็ยิ้ม ไม่ได้พูดอะไรมาก แต่เซินอีหมิงขมวดคิ้วมุ่น เขาอารมณ์เสียมาตลอดทาง คนอื่นๆ ก็สัมผัสได้

“เจอกันพรุ่งนี้นะ” เหลียงจิ่งซานตะโกนเสียงดัง ทั้งสองกลุ่มก็แยกย้ายกันไป