บทที่ 227: วิธีการของพี่กวง

ถึงวันรุ่งขึ้น จ้าวม่าวซู่เจ้าของร้านอาหารเซียงไห่ และอู่จงเจ้าของร้านปลาย่าง ก็รีบร้อนเดินทางกลับมายังเซี่ยงไฮ้ ร้านของตัวเองยังไม่เคยใส่ใจขนาดนี้มาก่อนเลย ดังนั้นในตอนเย็น โดยมีโจวจิ้นหย่วนเป็นเจ้าภาพ เพื่อนเก่าก็ได้มารวมตัวกัน แต่เฉินลี่ชวนเข้าใจดีว่า คนเหล่านี้มีจุดประสงค์อะไร ก็แค่ไม่พอใจเรื่องพื้นที่พักคอย แต่คิดจะใช้สัดส่วนหุ้นเพื่อเข้ามามีส่วนร่วมในอำนาจการบริหารของต้าเจียงเลาน่ะเหรอ ฝันไปเถอะ ฝันไป!

พูดแบบไม่น่าฟังหน่อยนะ กับดักที่จอมเจ้าเล่ห์เฉินวางไว้ คนเหล่านี้ก็ตกลงมาแล้ว พอจ่ายเงินไปแล้ว จะขอถอนหุ้นคืน ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ แล้ว

ประมาณหนึ่งทุ่ม ทุกคนก็มารวมตัวกันที่ร้านอาหารแห่งหนึ่ง ผู้ถือหุ้นของสาขาสามมากันครบทุกคน แต่พี่กวงกลับใส่ใจเป็นพิเศษ จงใจนั่งอยู่ข้างๆ เฉินลี่ชวน

“พี่น้องทุกท่าน สวัสดีปีใหม่ครับ” โจวจิ้นหย่วนยกแก้วเหล้าขึ้นมา พูดเกริ่นอย่างเกรงใจพลางยิ้ม เฉินลี่ชวนก็ยิ้มเห็นด้วย แต่เถ้าแก่จ้าวกับอู่จงสองคนนี้ ยังคงมีสีหน้ากลัดกลุ้ม ร้อนใจจนแกล้งทำก็ยังทำไม่ได้ ทั้งสองคนนี้ก็ทำธุรกิจร้านอาหารเหมือนกัน ไม่เข้าใจจริงๆ ว่าจะไปเปิดร้านในที่ที่แพงขนาดนั้นอย่างไทม์สแควร์ทำไม ค่าน้ำค่าไฟค่าส่วนกลางแพงหูฉี่ ร้านอื่นต่างก็พยายามวางโต๊ะให้ได้มากที่สุด แต่นายกลับจะมาทำโซนสัมผัสประสบการณ์บริการอะไรอีก? นี่มันบ้าบอคอแตกชัดๆ!

เพิ่งจะวางแก้วเหล้าลง อู่จงก็รีบพูดขึ้นมา: “ลี่ชวน เรื่องโซนบริการน่ะ หยางจวินบอกฉันแล้ว ทำไมถึงเปลี่ยนกลับไปอีกล่ะ? พี่ชายคนนี้ทำร้านอาหารมาสิบกว่าปีแล้วนะ ด้านนี้มีประสบการณ์ การจัดโต๊ะของร้านที่มหาวิทยาลัยการเงินและการค้าน่ะดีมากเลย สาขาสามสามารถเลียนแบบได้อย่างสมบูรณ์แบบ”