บทที่ 244: รื้อฟื้นเรื่องเก่า

“ขยับเข้ามาข้างในหน่อย” ฉีหงจื้อกระซิบข้างหูไป๋ชุ่ยอวิ๋น รีบขยับเก้าอี้เข้ามาข้างใน พยายามจะอยู่ห่างจากกลุ่มพนักงานเสิร์ฟที่ร้องเพลงวันเกิดให้มากที่สุด คนที่คุ้นเคยกับโอกาสที่เป็นทางการ มักจะยอมรับบรรยากาศแบบนี้ได้ยากในชั่วขณะ

เห็นเพียงแต่นักศึกษาที่ฉลองวันเกิดคนนั้น สองมือปิดหน้า อายจนไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมา แต่เพื่อนนักศึกษาที่มาด้วยกันก็ส่งเสียงเชียร์อย่างบ้าคลั่งอยู่ข้างๆ ถึงขนาดมีคนร้องตามไปด้วย ไม่ใช่แค่คึกคักธรรมดา อาจจะมีแต่การครื้นเครงเช่นนี้เท่านั้น ถึงจะสามารถทิ้งร่องรอยไว้ในวัยที่ควรจะบ้าคลั่งที่สุดได้

หลังจากที่พนักงานเสิร์ฟจากไปแล้ว ฉีหงจื้อถึงได้นั่งลงตามปกติ ถามอย่างร้อนใจ: “ลี่ชวน ความคิดพวกนี้เป็นเธอที่คิดออกมาทั้งหมดเหรอ?”

“ครับ แต่ก็ยังอยู่ในระหว่างการปรับปรุงให้สมบูรณ์แบบอยู่เรื่อยๆ ครับ การเดินตามเส้นทางแนวคิดการบริการ ต้องปรับปรุงตามความต้องการที่แท้จริงของลูกค้าอยู่ตลอดเวลา” ในตอนนี้เฉินลี่ชวนไม่ยิ้มแย้ม น้ำเสียงเป็นมืออาชีพอย่างยิ่ง ที่แสดงออกมา ก็คือท่าทีที่ผู้รับผิดชอบโดยรวมของแบรนด์ร้านอาหารควรจะมี บุคลิกที่สุขุมและเป็นผู้ใหญ่ แผ่ออกมาอย่างเลาๆ

การเปลี่ยนแปลงในชั่วพริบตานี้ ไป๋ชุ่ยอวิ๋นและฉีหงจื้อล้วนสามารถสัมผัสได้อย่างชัดเจน ฉีซือเหยาเงยหน้าขึ้นมองเฉินลี่ชวนอย่างลึกซึ้งแวบหนึ่ง รู้สึกว่าท่าทางแบบนี้ของเขา มีความเป็นลูกผู้ชายมากจริงๆ