บทที่ 260: ความรู้สึกที่ค่อยๆ ห่างเหินออกไป

การเจรจากับอี้ไคหมินเลวร้ายอย่างยิ่ง เฉินลี่ชวนไม่เพียงแต่ไม่ได้รับข้อเสนอการลงทุน กลับกันยังเป็นข้อเรียกร้องการถือหุ้นที่น่าอัปยศ ถ้าไม่พูดถึงแนวโน้มของตลาด เอามาสองล้าน กำไรของร้านค้าสองสามแห่งก็ต้องแบ่งให้เขาครึ่งหนึ่ง ช่างคิดไปสวยงามจริงๆ!

แต่จอมเจ้าเล่ห์ก็จะไม่ยอมวิ่งมาเปล่าๆ ถ่ายรูปคู่ที่สนิทสนมกับรองประธานของจินเฉิง แคปปิตอลไว้แล้ว อนาคตตอนที่ไปคุยเรื่องระดมทุนกับบริษัทร่วมลงทุนอื่น ก็จะมีเรื่องให้คุยแล้ว พอคิดกลับกัน เฉินลี่ชวนก็รู้สึกว่าไม่เลวเหมือนกัน ใช้ประโยชน์จากทุกทรัพยากรที่สามารถใช้ประโยชน์ได้

หลังจากนั้นทั้งวันก็ยุ่งอยู่ในร้าน สำหรับการข่มขู่ของอี้ไคหมิน เฉินลี่ชวนก็ไม่ใส่ใจ ต่อให้ไม่มีเขา ก็จะมีแบรนด์เครื่องดื่มชารูปแบบใหม่ๆ ผุดขึ้นมานับไม่ถ้วน นี่คือกฎของตลาด ในชาติที่แล้ว แบรนด์เครื่องดื่มชาที่เขาดำเนินกิจการ ก็ลอกเลียนแบบแบรนด์อื่นมาเช่นกัน

ส่วนต้าเจียงเลา สุดท้ายจะไปถึงขั้นไหนได้ ก็พยายามอย่างเต็มที่ก็พอแล้ว ตลาดจะทำได้ใหญ่ขนาดไหน ก็คือการต่อสู้ของทุนแล้ว แนวคิดการดำเนินงานเหมือนกัน ต่อให้เฉินลี่ชวนจะพยายามอีกแค่ไหน เรื่องบางอย่างก็เปลี่ยนแปลงไม่ได้

และทางฝั่งของอี้ไคหมิน หลังจากที่เฉินลี่ชวนจากไปอย่างฉุนเฉียวแล้ว สองพ่อลูกก็นั่งอยู่เป็นเวลานาน ความร้อนในถ้วยกาแฟก็หายไป “พ่อคะ งั้นก้าวต่อไปพวกเราควรจะทำอย่างไรคะ?” เมื่อมองดูพ่อที่ไม่พูดไม่จา อี้หงก็ถามอย่างใจคอว้าวุ่น