บทที่ 261: บทวิเคราะห์ของเฉิงย่วน

นามบัตรของอี้ไคหมิน... เฉิงย่วนกวาดสายตามองช้าๆ ในแวดวงการลงทุนของพวกเขา ต่างก็รู้จักกันดีอยู่แล้ว สำหรับช่องทางการติดต่อที่ทิ้งไว้ข้างบน เบอร์โทรศัพท์, อีเมล และอื่นๆ มองแวบเดียวก็จำได้ว่าเป็นรูปแบบของจินเฉิง แคปปิตอล จินเฉิง แคปปิตอลได้เสนอแผนการระดมทุนให้เฉินลี่ชวนแล้วเหรอ? เฉิงย่วนเกิดความคิดเช่นนี้ขึ้นมา

และนามบัตรใบนี้ ก็คือตอนที่เฉินลี่ชวนเจรจากับอี้ไคหมินตอนเที่ยง อีกฝ่ายเป็นคนยื่นให้เขา เขาสัมผัสได้ถึงแรงกดดัน การพัฒนาของแบรนด์ในปัจจุบัน สมควรที่จะมาเบ่งกล้ามที่นี่กับเฉิงย่วนแล้ว แต่หัวข้อใดๆ ที่เกี่ยวกับการลงทุน เฉิงย่วนกลับไม่เคยพูดถึงเลยตั้งแต่ต้นจนจบ เพียงแค่ชื่นชมความสามารถของเฉินลี่ชวนเท่านั้น

ในบ้านมีเสียงพูดของเฉินลี่ชวนดังออกมาแว่วๆ “ร้านค้าที่คาดการณ์ไว้ของร้านคุณป้าเซี่ยงไฮ้ จะเปิดพร้อมกันสิบกว่าสาขา ชั่วคราวจะไม่พิจารณารูปแบบแฟรนไชส์ ต้องเพิ่มยอดขายด้วยรูปแบบร้านสาขาที่บริหารโดยตรง...” หลังจากนั้นนาน เฉินลี่ชวนถึงได้วางสายแล้วเดินออกมา

“ลี่ชวน รีบกินเถอะ กับข้าวเย็นหมดแล้ว” เฉิงย่วนกล่าวอย่างเป็นห่วง

เฉินลี่ชวนกล่าวขอโทษซ้ำๆ หลังจากนั่งลงแล้ว ก็เอานามบัตรหนีบไว้ในโทรศัพท์ฝาพับอย่างเป็นธรรมชาติอีกครั้ง หลังจากนั้นการพูดคุยของหลายคน ก็เป็นหัวข้อที่ไม่เค็มไม่จืดทั้งนั้น เฉิงย่วนถึงขนาดที่หยุดปัญหาของสาขาสามไว้ ไม่ได้พูดถึงเรื่องที่เกี่ยวกับจินเฉิงเลยแม้แต่น้อย แน่นอนว่าเฉินลี่ชวนก็ยิ่งไม่สะดวกที่จะพูดขึ้นมาเอง เหมือนกับว่าเฉิงย่วนไม่ได้เห็นนามบัตรใบนั้นเลย หรืออาจจะไม่ได้สนใจ เรื่องนี้อดไม่ได้ที่จะทำให้ในใจของเฉินลี่ชวนผุดการคาดเดาต่างๆ นานา ตั้งแต่แรก จุดประสงค์ที่เข้าใกล้เฉิงย่วน เฉินลี่ชวนก็เตรียมตัวสำหรับการเข้ามาลงทุนของทุนแล้ว