บทที่ 269: แผนการของสาขาสอง

ถ้าหากธุรกิจในช่วงสองสามวันที่เปิดร้านจะเฟื่องฟู คนอื่นก็ยังพอจะยอมรับได้ เรื่องนี้ก็เป็นเรื่องปกติ เพราะท้ายที่สุดแล้วกิจกรรมก็เยอะ อีกทั้งผู้คนก็อยากจะลองของใหม่ แต่ต่อเนื่องกันหนึ่งสัปดาห์ ทุกวันเต็มตลอด เรื่องนี้ก็ทำให้คนอิจฉาแล้ว! ยอดขายถึงแม้จะไม่เกินจริงเหมือนตอนลดราคาวันเสาร์, อาทิตย์ วันจันทร์ถึงวันพฤหัสบดีก็มีการลดลงไม่น้อย แต่ก็ยังสามารถรักษาระดับการค้าไว้ที่สองหมื่นห้าพันขึ้นไปได้

ส่วนการเปิดร้านของสาขาสอง ก็ยังคงเฟื่องฟูเช่นเคย แน่นอนว่าปริมาณคนสัญจรย่อมไม่ใหญ่เท่าไทม์สแควร์ แต่ใบเรียกคิวในวันนั้น ก็ต่อคิวไปถึงแปดสิบกว่าคิว โดยเฉพาะการทำเล็บที่โซนสัมผัสประสบการณ์บริการ ได้รับคำชมอย่างมาก

แบรนด์ร้านอาหารท้องถิ่นของเซี่ยงไฮ้ ก็ปรากฏขึ้นในสายตาของสาธารณชนอย่างเงียบๆ และพิเศษอย่างยิ่งเช่นนี้! และสาขาสองก็อยู่ใกล้กับมหาวิทยาลัยการเงินและเศรษฐศาสตร์พอสมควร ไม่ถึงสองกิโลเมตร ดึงดูดนักศึกษามหาวิทยาลัยจำนวนไม่น้อยให้มาสัมผัสประสบการณ์ กลุ่มผู้บริโภคกลุ่มนี้ ท่องอินเทอร์เน็ตกันเยอะมาก เพราะหวังอวี่สง, หม่าเสี่ยวจวิ้นโพสต์กระทู้ต่างๆ ในฟอรั่ม โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่เป็นที่เดียวกันในเซี่ยงไฮ้ หัวข้อก็ร้อนแรงมาตั้งนานแล้ว

“เป็นไงบ้าง? รสชาติอร่อยมากใช่ไหม? ยังไงตอนบ่ายก็ไม่มีเรียน พวกเรารอทำเล็บสวยๆ เสร็จแล้วค่อยกลับ” ฉีซือเหยาถามอย่างตื่นเต้นอย่างยิ่ง รอยยิ้มที่เผยออกมาจากมุมปาก เหมือนกับเด็กที่รอคอยคำชม ตอนที่สาขาสองยังไม่เปิดทำการ เธอก็ได้เสนอเรื่องเลี้ยงหม้อไฟกับสาวๆ สองสามคนในหอพักแล้ว ในตอนนี้ในที่สุดก็ได้สมปรารถนา

“ใช่... ก็พิเศษดีนะ” ฉินผิงพูดเสียงเบา กลัวว่าพนักงานเสิร์ฟจะได้ยินว่ากำลังวิพากษ์วิจารณ์พวกเขา บริการที่เอาใจใส่ขนาดนี้ ทำให้เธอปล่อยตัวไม่ได้เลยแม้แต่น้อย กินอย่างเกร็งๆ