บทที่ 270: ดูให้ชัดเจนว่าท่าทีเป็นอย่างไร

ตอนกลางคืน, ที่ร้านอาหารเซียงไห่ โจวจิ้นหย่วนจัดโต๊ะไว้โต๊ะหนึ่ง ก็รอแต่เฉินลี่ชวนจะมา ที่เลือกสถานที่แห่งนี้ หนึ่งคือเลี่ยงคำขอร้องของจ้าวม่าวซู่กับอู่จงไม่ได้ ก็อยากจะร่วมหุ้นใหม่อีกครั้ง สองคือเพื่อความสะดวกของเฉินลี่ชวนในการกลับ นัดไว้ตอนสองทุ่ม ตอนหนึ่งทุ่มครึ่ง พวกโจวจิ้นหย่วนก็มาถึงห้องส่วนตัวล่วงหน้าแล้ว พูดคุยสัพเพเหระกันไป

“แต่นี่ก็เป็นคำพูดที่รู้ทีหลังนะ ตอนนี้ดูแล้ว ก้าวที่ทำเล็บฟรีนี่มันเทพจริงๆ เลยนะ คนที่เดินไทม์สแควร์น่ะ ก็มีแต่ผู้หญิงทั้งนั้น ทำให้พวกเธอสนใจแล้ว ธุรกิจก็ไม่เลวแน่นอน!” คนที่พูดเก่งที่สุดก็คืออู่จง ในตอนนี้กำลังบรรยายอย่างกระตือรือร้น คอยสังเกตสีหน้าของโจวจิ้นหย่วนเป็นระยะๆ

“เฉินลี่ชวนไม่ธรรมดาจริงๆ ตอนนั้นพวกเราตั้งหลายคนคัดค้าน ท่าทีของคนเขาก็แข็งกร้าว ยืนกรานจะทำโซนบริการฟรีให้ได้ คนแบบนี้ความคิดแน่วแน่เกินไปแล้ว!” จากนั้นอู่จงก็ลุกขึ้นรินน้ำชาให้โจวจิ้นหย่วนหนึ่งแก้ว

“จุดสำคัญคือบริการของต้าเจียงเลา สามารถบริหารจัดการร้านได้ดีขนาดนี้ ไม่ใช่คนธรรมดาจะทำได้ อย่างน้อย...” จ้าวม่าวซู่ทำสีหน้าเคร่งขรึมมองอู่จงแวบหนึ่ง พูดอย่างจริงจัง: “พวกเราก็ทำร้านอาหารเหมือนกันนะ ที่ร้านสาขาที่มหาวิทยาลัยการเงินและการค้าน่ะก็มีแต่คนใหม่, ผู้จัดการร้านคนใหม่ ลองดูสิว่าในร้านเคยมีเรื่องวุ่นวายตอนไหน? หลักๆ คือแรงฮึดสู้ของพนักงาน มีอยู่เต็มเปี่ยมตลอด สามารถทำได้ถึงขั้นนี้ ไม่ธรรมดาเลยนะ”

“ใช่แล้ว ไม่ธรรมดา!” อู่จงรีบพยักหน้าเห็นด้วยทันที