บทที่ 276: วาทศิลป์ของจอมเจ้าเล่ห์

หลังจากส่งหยางหงแล้ว เฉินลี่ชวนก็วิ่งไปยังร้านสาขาสองของมหาวิทยาลัยการเงินและเศรษฐศาสตร์ เพื่อสั่งเสียเรื่องบางอย่างกับผู้จัดการร้านผังซ่วย สำหรับคนที่ไม่ค่อยจะคุ้นเคยคนนี้ ก็ยังไม่ไว้วางใจพอ การติดต่อเริ่มที่จะบ่อยขึ้นเป็นพิเศษ ไม่เหมือนกับทางฝั่งผู้จัดการหลี่ ที่สามารถไม่ต้องไปสนใจเลยโดยสิ้นเชิง

ประมาณสามทุ่ม ลูกค้าในร้านสาขาสองก็ลดลงอย่างเห็นได้ชัด ทางฝั่งนี้ไม่เหมือนกับไทม์สแควร์ ที่มักจะมีรอบฉายภาพยนตร์ตอนสี่ทุ่ม พอถึงตอนนั้นก็จะมีกระแสลูกค้าอีกระลอก ดังนั้นเวลาทำงานพักผ่อนของพนักงานทั้งสามร้านจึงแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง

“วันนี้ดีกว่าเมื่อวานหน่อยครับ ยอดขายประมาณ 32,000 หยวน” ผังซ่วยรายงานผลประกอบการของวันนี้อย่างกระตือรือร้น หลังจากยุ่งมาทั้งวัน ก็ไม่เห็นความเหนื่อยล้าบนตัวเขาเลยแม้แต่น้อย เต็มไปด้วยพลังอย่างยิ่ง สภาพแบบนี้ ก็เหมือนกับตอนที่หลี่ฉวนได้รับรางวัลเงินสดไม่มีผิด พอรูปแบบก่อตัวขึ้นแล้ว ทำให้พนักงานมองเห็นความหวัง ก็จะมีแรงฮึดสู้เช่นนี้กันทั้งนั้น

“ดี หลังจากนี้การคัดเลือกผู้จัดการร้านคนใหม่ของสาขาสี่ บัตรเติมเงินเป็นข้อสอบที่สำคัญอย่างหนึ่ง ทางฝั่งผู้จัดการหลี่ก็ได้สะสมลูกค้าเป้าหมายไว้ไม่น้อยแล้ว คุณต้องสร้างผลงานออกมานะ อย่าทำให้ความคาดหวังต้องผิดหวัง” เฉินลี่ชวนจงใจเตือน เป็นการบอกเป็นนัยว่าตัวเองเข้าข้างผู้จัดการร้านคนใหม่ผังซ่วยคนนี้

“ผมจะตั้งใจทำงานอย่างสุดความสามารถแน่นอนครับ” น้ำเสียงของผังซ่วยหนักแน่น การลำเอียงของเถ้าแก่ แน่นอนว่าจะต้องกระตุ้นศักยภาพของคนคนหนึ่งได้ ทั้งดีใจที่ได้รับความโปรดปรานไปพร้อมๆ กัน ก็ทั้งหวาดหวั่น จอมเจ้าเล่ห์รู้ดีในจุดนี้