บทที่ 283: เธอก็กล้าที่จะเอ่ยปากนะ

ฉินอีติงสังเกตเห็นความเศร้าสร้อยที่ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของสวีหว่านถังแวบหนึ่ง ปิดบังไว้ไม่ได้โดยสิ้นเชิง ทันใดนั้นในใจก็ผุดความไม่พอใจขึ้นมานับหมื่น! ต่อให้จะไม่ชอบ เฉินลี่ชวนก็ไม่ควรจะเมินเฉยต่อความรู้สึกของหว่านถังขนาดนี้ ถึงขนาดมีความรู้สึกหยิ่งยโส

“หัวหน้าห้องคะ ช่วยแนะนำหน่อยสิคะ แฟนของคุณเรียนอยู่ที่ไหน ที่บ้านทำอะไรเหรอคะ!” ฉินอีติงถามด้วยน้ำเสียงสูง ใครๆ ก็ฟังออกถึงการท้าทายในคำพูดของเธอ อยากจะใช้สิ่งนี้มาพิสูจน์ว่าเฉินลี่ชวนตาบอด เลือกคนผิด

“ฉินอีติง ถ้าเธออยากจะรู้จัก ก็พูดกับฉันดีๆ อย่ามาพูดจาแดกดัน ถ้าไม่ใช่เพราะเห็นแก่หน้าเหลียง แค่ประโยคนี้ของเธอ ฉันก็จะไม่คุยกับเธออย่างใจเย็นอยู่ที่นี่แล้ว!” คำพูดของเฉินลี่ชวนไม่เป็นมิตร จ้องเขม็งไปที่ฉินอีติง แสดงออกถึงการลำเอียงอย่างเปิดเผย และไม่เคยแสดงด้านที่โหดเหี้ยมขนาดนี้ต่อหน้าเพื่อนร่วมรุ่นมหาวิทยาลัยมาก่อนเลย ต่อให้เมื่อก่อนจะถูกเข้าใจผิดก็ตาม ตอนนี้เหมือนกับจะล้มโต๊ะตีคน!

ในตอนนี้ ฉินอีติงถูกท่าทีของเฉินลี่ชวนทำให้ตกใจจนงันไปเลย อ้าปากค้าง ไม่กล้าที่จะพูดอะไรอีกแม้แต่คำเดียว ก้มหน้าลงอย่างขี้ขลาด

“อีติง ไม่เป็นไรนะ” ยัยสวีปลอบใจเสียงเบา ลูบหลังมือของฉินอีติง หันไปรีบแสดงความขอโทษต่อเฉินลี่ชวน: “ลี่ชวน นายเข้าใจผิดแล้ว อีติงไม่มีความหมายอื่นหรอก ก็แค่สงสัย อยากจะรู้จักเท่านั้นเอง ถ้ามีคำพูดอะไรที่ล่วงเกินไป ฉันขอโทษแทนนายนะ ขอโทษด้วย” คำพูดที่เกรงใจเกินไปเหล่านี้ ต่อให้จะตกอยู่ในหูของหลินซานซาน ก็สามารถรู้สึกได้ว่าในตอนนี้สวีหว่านถังคงจะเสียใจขนาดไหน ไม่สามารถที่จะมี心态ดูเรื่องสนุกได้อีกต่อไป แต่กลับส่งสายตาสงสารไปให้เธอ