บทที่ 297: บัตรเติมเงิน

กลางเดือนพฤษภาคม ในโอกาสที่ร้านต้าเจียงเลาสาขาห้าเปิดทำการอย่างเป็นทางการ เพื่อให้เข้ากับกิจกรรมเปิดร้าน ก็ได้เปิดตัวกิจกรรมบัตรเติมเงินอย่างเป็นทางการ แต่หลังจากผ่านการหารือมาพักหนึ่ง ก็ไม่ได้ใช้วิธีการลดราคาโดยตรง แต่กลับแสดงออกมาบนเมนูอาหาร รายการอาหารหนึ่งรายการจะระบุราคาสองราคา อย่างเช่นราคาปกติ และราคาสำหรับสมาชิก

ในนั้นรายการอาหารที่ยอดขายไม่ดี และรายการอาหารบางส่วนที่มีกำไรสูง ราคาสำหรับสมาชิกที่ระบุไว้จะแตกต่างจากราคาปกติอย่างมาก แต่รายการอาหารที่ขายดีอย่างเนื้อแกะ, ไส้เป็ด และอื่นๆ จะแตกต่างกันน้อยมาก นี่ก็เป็นการรับประกันกำไร และยังสามารถเพิ่มยอดขายของรายการอาหารบางอย่างได้อีกด้วย อันที่จริงก็ไม่ต่างอะไรกับโปรโมชั่นส่งเสริมการขายในรูปแบบอื่น

แน่นอนว่า การบริโภคในวันนั้น ในบัตรสมาชิกจะต้องมียอดคงเหลือขั้นต่ำหนึ่งร้อยหยวน มีเพียงแค่ในการบริโภคครั้งต่อไป ถึงจะสามารถใช้ยอดเงินในบัตรเติมเงินจนหมดได้ นี่ก็เป็นการรับประกันกำไรของต้าเจียงเลาต่อไปอีกขั้น กิจกรรมสมาชิกที่เติมเงินเริ่มต้นสามร้อยหยวน ยังจะแถมกับข้าวสองสามจานตอนที่ทานอาหารอีกด้วย พอเปิดตัวออกมาแล้ว ก็ได้รับการตอบรับอย่างร้อนแรงอย่างยิ่ง

ไทม์สแควร์, สาขาสาม “มื้อนี้ของท่านลงมาก็ต้องร้อยกว่าหยวนแล้ว สู้เติมเงินล่วงหน้าสามร้อยดีกว่าครับ ไม่เพียงแต่จะสามารถได้รับราคาสมาชิก ยังจะแถมกับข้าวอีกสามอย่างด้วยนะครับ” พนักงานเสิร์ฟแนะนำอย่างกระตือรือร้น ใครทำบัตรสมาชิกไปกี่ใบ ก็จะถูกนำไปรวมอยู่ในการประเมินด้วย เรื่องนี้เกี่ยวกับอนาคตการเลื่อนระดับของพนักงาน ระดับที่แตกต่างกัน เงินเดือนพื้นฐานก็ไม่เหมือนกัน

“แน่นอนว่าถ้าเติมเงินล่วงหน้าหนึ่งพันขึ้นไป ส่วนลดที่ได้รับจะมากที่สุด จะแถมวงเงินเพิ่มให้อีกสามร้อยเป็นพิเศษครับ” หลี่ฉวนก็กำลังยุ่งอยู่ในร้านเช่นกัน แนะนำให้ลูกค้าทำบัตรเติมเงินวงเงินที่สูงขึ้น ระหว่างผู้จัดการร้านอย่างพวกเขา แรงกดดันทางการแข่งขันย่อมสูงที่สุดอยู่แล้ว ต้าเจียงเลาพัฒนาเร็วขนาดนี้ โอกาสก็วางอยู่ตรงหน้าอย่างชัดเจน แต่ผู้จัดการร้านคนใหม่ของสาขาสี่, สาขาห้า ก็ยังคงใช้วิธีการส่งตัวมาเช่นเดียวกัน เป็นบุคลากรที่มีความสามารถที่ดึงตัวมาจากร้านอาหารอื่น ส่วนแบ่งกำไรจากร้านสาขาลูกศิษย์ไม่ใช่ว่าจะได้มาง่ายๆ ต้องบรรลุมาตรฐานการประเมิน