บทที่ 299: ช่วงเวลาสำคัญ

กิจกรรมบัตรเติมเงินกำลังดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง แต่การพองตัวของเงินทุน ก็ไม่ได้ทำให้เฉินลี่ชวนรู้สึกยินดีเลยแม้แต่น้อย เบื้องหลังกลับเป็นแรงกดดันอย่างมหาศาล ราวกับหินยักษ์ก้อนหนึ่ง ที่กดทับอยู่ในใจตลอดเวลา ในช่วงต้นเดือนมิถุนายน ยอดรวมของบัตรเติมเงินก็มีมากถึงห้าล้านแล้ว บวกกับสินเชื่อธนาคารอีกสามล้าน และยอดขายในแต่ละวัน บนบัญชีก็มีถึงเก้าล้านแล้ว

ปัญหาที่กำลังเผชิญอยู่ในตอนนี้ ที่เห็นได้ชัดเจนที่สุด อย่างเช่นร้านสาขาหนึ่งที่มหาวิทยาลัยการเงินและการค้า หลังจากรับเงินเติมเงินครั้งเดียวแล้ว นักศึกษาไปทานอาหารที่นั่นก็ไม่ต้องจ่ายเงิน อีกทั้งยังได้รับราคาสมาชิกอีกด้วย แผนการของต้าเจียงเลาคือการเจาะตลาดระดับล่างอย่างต่อเนื่อง ถ้าหากเกิดความเสี่ยงในสายป่านทางการเงินขึ้นมา นั่นก็คือปฏิกิริยาลูกโซ่ วิกฤตความเชื่อมั่น ย่อมต้องเป็นห้วงเหวที่ไร้ก้นบึ้งอย่างแน่นอน โดยเฉพาะวงการร้านอาหารยังเป็นอุตสาหกรรมสินทรัพย์เบาอีกด้วย ขาดทุนจนไม่เหลือกางเกงในเลยทีเดียว

“ในที่สุดก็รู้แล้วว่าทำไมเถ้าแก่บางคนถึงเอาเงินหนีไป บนบัญชีมีเงินเยอะขนาดนั้น ยากที่จะไม่ทำให้คนใจอ่อน” เฉินลี่ชวนนั่งอยู่บนรถออดี้เกียร์ธรรมดาคันนั้นของพี่หัวล้าน ยิ้มแล้วพูดติดตลกหนึ่งประโยค เพิ่งจะบ่าย แต่กลับมีกลิ่นเหล้าเต็มตัวไปหมด งานเลี้ยงอาหารกลางวัน เจรจาเรื่องการเข้าอยู่กับฝ่ายบริหารของซินซื่อเจี้ยเรียบร้อยแล้ว ไม่นับค่าเช่า แค่ค่าธรรมเนียมเข้าอยู่ ค่าใช้จ่ายในการวิ่งเต้นต่างๆ ในช่วงแรก ก็จ่ายไปแล้วสามแสน ที่สำคัญคือเรื่องยังไม่ตกลง

แต่ปริมาณคนสัญจรของซินซื่อเจี้ย ก็นับว่าเป็นสถานที่ที่ดังที่สุดของเซี่ยงไฮ้แล้ว

“ฮ่ะฮ่ะฮ่ะ......”