บทที่ 349: ทุกคนต่างก็คิดว่าเฉาซานซานจะทำแบบนั้น

หลังจากที่ฉู่หัวเดินเข้ามาในห้องทำงาน รอยยิ้มที่เปี่ยมล้นนั้นก็สดใสเกินไป สองสามก้าวที่เดินหดคอไปนั้น เหมือนกับว่าในห้องทำงานนั่งอยู่คือท่านประธานกรรมการคนเก่า ทว่ากลับเป็นเพียงเฉาซานซาน คือประธานกรรมการคนใหม่ที่ “ไร้ความสามารถ” ซึ่งโครงการก่อสร้างนั้นยังต้องฟังการจัดแจงของตัวเอง หรือการตัดสินใจ

“ท่านประธานเฉาครับ แผนงานท่านยังพอใจอยู่ไหมครับ?” ฉู่หัวยืนอยู่หน้าโต๊ะ น้ำเสียงประจบประแจง “โครงการอาคารที่ยื่นไป ราคาสามารถขายขึ้นได้อย่างแน่นอน เพิ่มองค์ประกอบอื่นๆ เข้าไปบ้าง ราคาตอนเปิดตัวถึงขนาดที่จะสูงกว่าโครงการอื่น ผลกำไรจะสูงสุดครับ”

“แน่นอนว่าพอใจ สำหรับการวางแผนการดำเนินงานของโครงการพวกนี้ ท่านประธานฉู่ก็เป็นจุดแข็งอยู่แล้ว แต่ว่า เมื่อครู่เจรจากับฝ่ายลงทุน ก็ทำได้เพียงแค่รักษาโครงการพวกนี้ไว้ได้อย่างราบรื่น ส่วนโครงการที่กำลังลงทุนอยู่อื่นๆ ก็ทำได้เพียงตัดทิ้ง ระดมทุนกลับมาอย่างรวดเร็ว” เฉาซานซานสูบบุหรี่เข้าไปลึกๆ ค่อยๆ ลุกขึ้นยืน เคาะแผนงานบนโต๊ะไม่หยุด หลังจากนั้นครู่หนึ่ง น้ำเสียงก็ค่อนข้างจะลำบากใจ: “หลักๆ คือตอนนี้ที่ฉันพูดไปก็ไม่นับเป็นอะไร ไม่อย่างนั้นจะยอมสละโครงการที่กำลังลงทุนอยู่ให้ผู้รับเหมาช่วงต่อไปได้อย่างไร นี่คือข้อเรียกร้องของฝ่ายลงทุน ในเวลาที่กำหนด จะต้องประมูลที่ดินในอุดมคติให้ได้ ไม่อย่างนั้นฉันก็ต้องออกไป”

“เข้าใจครับ แต่ว่านี่ก็เป็นโอกาสของเฟิงกู่เช่นกัน พอเส้นทางโรงภาพยนตร์เดินสำเร็จแล้ว งั้นพวกเราก็คือบริษัทอสังหาริมทรัพย์อันดับหนึ่งสองของประเทศแล้วครับ” ฉู่หัวยิ้มเห็นด้วย ตอนนี้เขาพิจารณาเพียงแค่ว่าจะผ่านด่านนี้ไปได้อย่างไร อย่างอื่นล้วนเป็นเรื่องเล็กน้อยที่ไม่สลักสำคัญ

“ก็หวังว่าจะเป็นเช่นนั้นเถอะ” เฉาซานซานรำพึงหนักๆ หนึ่งที