บทที่ 348: ละครฉากใหญ่ที่กำลังจะมาถึง

“เปิ่นเจียง...” เสียงของไป๋ชุ่ยอวิ๋นแผ่วเบา ในห้องนั่งเล่นที่เงียบสงบ บรรยากาศกดดันจนน่ากลัว หลักๆ คือใบหน้าของเธอ แก้มสองข้างมีกระดูกปูดโปนขึ้นมา คือการขบเขี้ยวเคี้ยวฟันแน่น ส่งเสียงดังกรอดๆ ออกมาอย่างชัดเจน ท่าทีที่เต็มไปด้วยความกังวล ราวกับฟ้าจะถล่มลงมา

เรื่องนี้ทำให้ในใจของคนอื่นๆ ก็พลอยหนักอึ้งไปด้วย กับข้าวเต็มโต๊ะ เดิมทีฉีซือเหยากับสวีหว่านถังก็ไม่ได้ทานอาหารเช้ามา ในตอนนี้ใครก็ไม่ได้ขยับเลยแม้แต่คำเดียว พลอยประหม่าไปด้วย

“อยู่ดีๆ เฟิงกู่จะปรับเปลี่ยนองค์กรทำไม? ตอนนี้มาตรการต่างๆ สำหรับตลาดอสังหาริมทรัพย์ล้วนเป็นผลดี แนวโน้มสดใสอย่างยิ่ง จะไปปรับเปลี่ยนอะไร? บ้าไปแล้วเหรอ?” ไป๋ชุ่ยอวิ๋นตะโกนซักไซ้ขึ้นมา เกี่ยวกับการดำเนินงานของโครงการที่กำลังลงทุนอยู่ เธอคอยสนับสนุนฉีหงจื้ออยู่เบื้องหลังมาโดยตลอด วางแผนกลยุทธ์ เข้าใจถึงความสัมพันธ์ทางผลประโยชน์อย่างทะลุปรุโปร่ง ในตอนนี้ช่วงเวลาสำคัญนี้ ก็ไม่ต่างอะไรกับมีดจ่อคอ

“ต่อให้จะปรับเปลี่ยน ก็ไม่ควรจะเก็บโครงการที่กำลังลงทุนไว้เหรอ? พอส่งมอบปุ๊บก็สามารถเปลี่ยนเป็นเงินสดได้ทันที ถ้าหากโอนงานออกไปทั้งหมด จะสร้างความเสียหายใหญ่หลวงให้เฟิงกู่ ในจุดนี้ ไอ้เจ้าเฉาซานซานนั่นไม่พิจารณาเหรอ? ไม่ใช่คนไม่มีสมองเหรอ!” ไป๋ชุ่ยอวิ๋นก็พูดอย่างร้อนรนอีกครั้ง ซักไซ้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ถึงแม้คำพูดชุดหนึ่งจะมีเหตุผลมาก แต่เธอก็ร้อนรนเกินไป ยิ่งเหมือนกับการคำรามอย่างไร้ทางสู้

ใช่...การคำรามอย่างไร้ทางสู้...ความเปราะบางของไป๋ชุ่ยอวิ๋น...ตกอยู่ในสายตาของฉีซือเหยาอย่างแท้จริง ไม่เคยเห็นเธอเสียอาการขนาดนี้มาก่อนเลย ราวกับอยู่บนขอบเหวของการพังทลาย...พร้อมที่จะถล่มลงมาได้ทุกเมื่อ ถ้าหากจะโอนงานจริงๆ ก็โดยสิ้นเชิงไม่มีความสามารถที่จะไปเปลี่ยนแปลงอะไรได้ พูดแบบไม่น่าฟังหน่อยนะ...พอเฟิงกู่เอาเรื่องขึ้นมา...สองสามีภรรยาฉีหงจื้อร้องไห้ก็ไม่มีที่ให้ร้องไห้...ยิ่งไปกว่านั้นยังมีผลประโยชน์ทางการค้ากับทางฝั่งซัพพลายเออร์อีก...ไม่สามารถชี้แจงได้!