บทที่ 353: เส้นทางเดียวกัน

ราตรีมาเยือน ลมอ่อนๆ ที่พัดโชยเพิ่มความสดชื่นขึ้นมาหลายส่วน แต่เมืองจิ้นหยวนเมืองนี้ดูเหมือนจะไม่มีวันสะอาดได้เลย ฝุ่นดินบนพื้นก็พัดปลิวไปตามลม ราวกับเด็กซนจอมแก่น เกาะติดอยู่ที่ขากางเกงของคนเดินถนน

ฉีหงจื้อเดินทางมาอย่างรีบร้อน ในที่สุดก็ได้เจอคนขับรถของเฉาซานซาน เสี่ยวหลี่ ท่ามกลางฝุ่นที่ตลบอบอวล ก่อนหน้านี้คนทั้งสองไม่ได้มีความขัดแย้งกัน กลับกันก็ยังเคยร่วมงานกันมาก่อน ในตอนนี้อีกฝ่ายก็ไม่ถึงกับจะซ้ำเติมคนล้ม หลักๆ คือไม่มีความขัดแย้งทางผลประโยชน์ ล้วนเป็นคนฉลาด ไม่จำเป็น!

“เสี่ยวหลี่ครับ ท่านประธานฉีตกลงอยู่ที่ไหนครับ? ผมต้องไปหาเขาคุยต่อหน้า ไม่ต้องให้คุณโผล่หน้าครับ” สีหน้าของฉีหงจื้อไม่ปิดบังเผยให้เห็นความร้อนรน จับมือของเสี่ยวหลี่ไว้ ยัดบัตรใบหนึ่งใส่มือของเขา

เสี่ยวหลี่ขมวดคิ้วหนึ่งที ครุ่นคิดไม่ถึงชั่วขณะ ก็เก็บบัตรใบนั้นใส่กระเป๋ากางเกง แล้วก็คิดอีกทีหนึ่ง กล่าวอย่างจริงจัง: “ท่านประธานฉีครับ ท่านประธานเฉายังคงประชุมอยู่ที่บริษัทร่วมลงทุน คาดว่ากว่าจะยุ่งเสร็จก็คงจะดึกมากแล้วครับ ผมออกมาซื้อของให้เขา เวลาก็กระชั้นชิด ต้องรีบไปทำธุระ การที่ได้เจอหน้าคุณครั้งนี้ผมก็ลำบากมากครับ ในตอนนี้เกรงว่าท่านประธานเฉาจะไม่มีเวลาจริงๆ ครับ จังหวะไม่ดี ไม่เหมาะที่จะไปพบเขาจริงๆ ครับ พี่น้องบอกความจริงกับคุณนะครับ”

“เสี่ยวหลี่ครับ ครั้งนี้คุณต้องช่วยผมให้ได้นะครับ ถือว่าพี่ชายขอร้องนะครับ ติดหนี้บุญคุณคุณครั้งใหญ่ครับ” ฉีหงจื้ออ้อนวอนซ้ำแล้วซ้ำเล่า เขารู้ว่าอีกฝ่ายรับบัตรไปแล้ว รับรองว่าจะต้องมีทางหนีทีไล่แนะนำให้แน่นอน แสร้งทำเป็นลำบากใจก็เพื่อให้ตัวเองจดจำความดีของเขาไว้ ล้วนเป็นคนฉลาดหลักแหลม