บทที่ 372: ชั้นเชิง

ความสั่นสะเทือนของโครงการที่กำลังลงทุนของเฟิงกู่ ก็หยุดลงอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย ฉีหงจื้อเพียงแค่ส่งประกาศฉบับหนึ่งง่ายๆ ว่า เนื่องจากโครงการห้างสรรพสินค้ามีการปรับปรุงแก้ไข ชั่วคราวก็ไม่จำเป็นต้องโอนงานเพื่อระดมทุนกลับมา งานต่อมาก็กลายเป็นเป็นระเบียบเรียบร้อย ราวกับว่าวิกฤตไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

แต่ละครฉบับที่ดูเหมือนจะน่าตกใจแต่ไม่เป็นอะไร กลับสร้างคลื่นลมโหมกระหน่ำภายในผู้บริหารระดับสูงของเฟิงกู่ เดิมทีที่ “เหนียวแน่นดั่งกาว” ดีถึงขนาดที่ใส่กางเกงตัวเดียวกันได้อย่างฉู่หัวกับฉีหงจื้อ ตอนนี้กลับกลายเป็นศัตรูกัน ถึงขนาดที่ถึงขั้นที่อยากจะฆ่าอีกฝ่ายให้ตาย แน่นอนว่าก็รวมถึงผู้บริหารระดับสูงคนอื่นๆ ในวงนี้ด้วย ต่างฝ่ายต่างก็ระแวงซึ่งกันและกัน เพราะต่างฝ่ายต่างก็คุ้นเคยกันเกินไป เกรงว่ายากที่จะมานั่งทานข้าวโต๊ะเดียวกันได้อีก

นี่คือจุดประสงค์ของเฉาซานซาน หลังจากนี้โครงการวิศวกรรมที่คนเหล่านี้รับผิดชอบ ก็ไม่สามารถที่จะสมรู้ร่วมคิดกันเสนอราคา คอยปกปิดให้กันและกันได้อีกต่อไป ทุกอย่างก็กลายเป็นเปิดเผยอย่างโจ่งแจ้ง ไม่มีความเกรงใจ กลับกันระหว่างกันก็จะเกิดข้อจำกัดอย่างหนึ่งขึ้นมา กำกับดูแลซึ่งกันและกัน

บุคลากรที่มีความสามารถอย่างพวกฉีหงจื้อและอื่นๆ เส้นสายในสังคมก็มี และยังมีความสามารถในการทำงานที่แข็งแกร่งอีกด้วย เฉาซานซานไม่อยากจะปล่อยคนเหล่านี้ไป ถ้าหากสับเปลี่ยนทั้งหมด ดึงคนใหม่เข้ามาทำงาน ยังจะเป็นการส่งตัวมาดำรงตำแหน่งสูงอีก จะมีคนไม่น้อยที่ไม่ยอมรับ หลังจากนั้นในระยะยาวก็จะเกิดปัญหาใหม่ขึ้นมาอย่างแน่นอน การบริหารจัดการเป็นงานที่ซับซ้อนอย่างยิ่ง

และคนใหม่ตกลงแล้วมีความสามารถที่จะรับตำแหน่งสูงได้หรือไม่ ปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมของเฟิงกู่ได้หรือไม่ ทุกอย่างก็ยังคงเป็นสิ่งที่ไม่รู้ ดังนั้นสภาพแวดล้อมการแข่งขันของเฟิงกู่ในตอนนี้จึงดีที่สุดอย่างแน่นอน จุดประสงค์ของเฉาซานซานก็บรรลุทั้งหมดแล้ว
และหลังจากนี้ ฉีหงจื้อก็ยืนอยู่ข้างเฉาซานซานโดยสิ้นเชิง กับวงก่อนหน้านี้ก็ ชัดเจนราวเส้นน้ำคั่น แต่ก็อย่างไม่มีเหตุผล เฉาซานซานก็เริ่มที่จะให้ความสำคัญกับฉีหงจื้อเป็นพิเศษ จงใจที่จะผลักดันเขาไปยังตำแหน่งรองประธานกรรมการ คอยบอกเป็นนัยเป็นระยะๆ ส่วนสาเหตุอะไรนั้น คนอื่นๆ ก็ไม่รู้ มีเพียงฉีหงจื้อในใจที่กระจ่างแจ้งดี บางทีอาจจะเป็นเพราะความสัมพันธ์ชั้นนี้ของเฉินลี่ชวน