บทที่ 371: อยากจะดองกัน

ตอนกลางคืน ครอบครัวฉีหงจื้อสามคนพักอยู่ในห้องส่วนตัวห้องหนึ่ง คำพูดของหญิงคนนั้นกลับเยอะขึ้นมาทันที

“เหยาเหยา ครั้งนี้ลี่ชวนช่วยบ้านเราไว้มากนะ ลูกต้องหาเวลาว่าง ชวนเขาไปทานข้าวดีๆ สักมื้อนะ” ไป๋ชุ่ยอวิ๋นนอนอยู่ข้างๆ ลูกสาว กระซิบกระซาบคุยกัน

“ค่ะ หนูรู้แล้ว แต่ยังมีเรื่องบ้านพักอีก พวกเราต้องคิดหาวิธีชดเชยให้ลี่ชวน จะปล่อยให้เขาเสียเปรียบไม่ได้” ฉีซือเหยากล่าวอย่างจริงจัง ใส่ใจเรื่องนี้มาก

“เรื่องนี้ต้องทำแน่นอนอยู่แล้ว” ไป๋ชุ่ยอวิ๋นพยักหน้า แต่สายตากลับดูเจ้าเล่ห์ ในใจเห็นได้ชัดว่ามีเรื่องซ่อนอยู่ แล้วก็หยั่งเชิงถาม: “จริงสิ ตอนนี้เฉินลี่ชวนมีแฟนแล้วเหรอ? เป็นเพื่อนร่วมรุ่นที่โรงเรียนของเขารึเปล่า?” พอเห็นว่าตอนนี้เฉินลี่ชวนมีความสามารถแล้ว เป็นเรื่องธรรมดาของมนุษย์ แน่นอนว่าจะต้องคิดที่จะจับคู่ให้ หญิงคนนั้นก็คำนวณเช่นนี้แหละ และความคิดของคนเมืองเล็กๆ ก็คือคิดว่าควรจะแต่งงานเร็ว ส่วนใหญ่อายุแต่งงานก็จะอยู่ที่ประมาณ 25, 26

“ไม่ใช่เพื่อนที่โรงเรียนของเขาค่ะ เพื่อนร่วมรุ่นเก่าของพวกเรา แต่ว่าตอน ม.5 ก็ย้ายไปแล้ว” ฉีซือเหยาขมวดคิ้วแน่น ดูเหมือนจะไม่เต็มใจที่จะคุยเรื่องนี้เท่าไหร่ เรื่องที่เกี่ยวกับหยางหง เหมือนกับหนามแหลมคมเล่มหนึ่ง ทิ่มเข้าไปในใจของเธอ