บทที่ 398: ตลาดเริ่มร้อนระอุ

จินเฉิง แคปปิตอล, ห้องประชุมฝ่ายนวัตกรรม บรรยากาศที่นี่กลับร่าเริงอย่างยิ่ง ไม่มีความเคร่งขรึมเหมือนวันวาน ไม่ถึงหนึ่งสัปดาห์ โจวอันอันก็สืบสวนสถานะการดำเนินงานของร้านคุณป้าเซี่ยงไฮ้จนเคลียร์หมดแล้ว พบว่าไม่มีการลงทุนจากบริษัทร่วมลงทุนใดๆ เลย เรื่องนี้อดไม่ได้ที่จะทำให้เธอดีใจอย่างสุดซึ้ง มักจะนึกถึงใบหน้าที่บริสุทธิ์ของเฉินลี่ชวนคนนั้น

“พี่โจวครับ ยังมีจุดหนึ่งที่ต้องให้ความสนใจเป็นพิเศษครับ ทุนจดทะเบียนของร้านคุณป้าเซี่ยงไฮ้มีเพียงหนึ่งหมื่นหยวนครับ ข้อมูลนี้มีความหมายต่อการเจรจาของพวกเราอย่างยิ่งครับ บางทีอาจจะไม่ต้องใช้เงื่อนไขมากเกินไป ก็จะสามารถเจรจาความร่วมมือได้สำเร็จครับ” ชายที่พูดชื่อว่าคังซิน จบจากมหาวิทยาลัยการเงินและเศรษฐศาสตร์เซี่ยงไฮ้ สาขาวิชาเป็นสาขาวิชาเอกของมหาวิทยาลัยนั้น สำหรับจินเฉิงแล้ว วุฒิการศึกษานี้นับได้เพียงว่าพอใช้ได้ ไม่นับว่ายอดเยี่ยม และกับฉีซือเหยาและหลิวเหว่ยเหว่ยก็เป็นมหาวิทยาลัยเดียวกัน

แต่คังซินสามารถทำถึงตำแหน่งรองผู้กำกับทีมได้ ก็เพียงพอที่จะพิสูจน์ได้ว่าความสามารถของเขาไม่ต้องสงสัยเลย และคำพูดนี้ของคังซินหมายความว่าอย่างไร ก็เห็นได้ชัดว่าดูถูกเฉินลี่ชวน ก็เป็นแค่นักศึกษามหาวิทยาลัยในโรงเรียนเท่านั้นเอง ด้านเงินทุนก็ขาดแคลนอย่างยิ่ง ต่อความรู้ด้านนี้ก็โง่เขลาโดยสิ้นเชิง

“คังซิน เธอมักจะมีการตัดสินใจที่เป็นอัตวิสัยแรงเกินไป” โจวอันอันส่ายหน้า ปฏิเสธมุมมองของคังซิน กวาดตามองเพื่อนร่วมงานคนอื่นๆ ต่างก็มีสีหน้าที่ผ่อนคลายอย่างยิ่ง จากนั้นก็ทำหน้าจริงจังกล่าว: “เมื่อหนึ่งปีก่อน ร้านคุณป้าเซี่ยงไฮ้ก็ได้ก่อตั้งแบรนด์ขึ้นมาแล้ว ต้องรู้ไว้นะว่าผู้ผลิตที่ร่วมมือกันในช่วงแรกของมันคือซื่อฟู่หรง นี่คือโรงงานอาหารเก่าแก่ที่มีประสบการณ์ดำเนินงานมาหลายสิบปี และเครื่องดื่มชาที่แปลกใหม่ชนิดนี้ การผลิตของมันแตกต่างจากชานมไข่มุกดั้งเดิมโดยสิ้นเชิง ซื่อฟู่หรงจะผลิตให้ร้านคุณป้าเซี่ยงไฮ้ ต้องสร้างสายการผลิตขึ้นมาใหม่ การลงทุนก็ไม่น้อยเลย ร้านชานมเล็กๆ ที่เพิ่งจะก่อตั้งขึ้นมาใหม่แห่งนั้น ทุนจดทะเบียนมีเพียงหนึ่งหมื่นหยวนมีสิทธิ์อะไรจะสามารถร่วมมือกับโรงงานใหญ่ขนาดนี้ได้ ซื่อฟู่หรงยังต้องลงทุนหนัก สร้างสายการผลิตโดยเฉพาะให้เขาอีก!”

นี่คือจุดที่โจวอันอันคิดไม่ตก ก่อนที่จะเจรจาการลงทุนทุกครั้ง ก็มักจะพิจารณาปัญหาที่ละเอียดอ่อนต่างๆ นานาให้ครบถ้วน