บทที่ 409: ในที่สุดก็ปล่อยวางแล้วเหรอ?

หวังอวี่สง, หม่าเสี่ยวจวิ้นมาที่สำนักงานของต้าเจียงเลาเป็นครั้งแรก อารมณ์ก็ตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก เจอใครก็ยิ้มแล้วพยักหน้า แล้วก็แสดงท่าทีเกรงกลัว เป็นภาพลักษณ์ของมือใหม่ในสายอาชีพโดยสิ้นเชิง จนกระทั่งเข้ามาในห้องประชุม พอเห็นเฉินลี่ชวน อารมณ์ถึงได้สงบลงบ้าง

“ลี่ชวน ที่นี่ดูโอ่อ่าจังเลย!” หม่าเสี่ยวจวิ้นร้องบอกเสียงดัง ที่นี่คือศูนย์กลางความมั่งคั่ง เจริญรุ่งเรืองอย่างยิ่ง ได้ยินมาว่ากลุ่มคนที่ทำงานในย่านนี้ โดยพื้นฐานแล้วก็อยู่ในระดับปริญญาตรีขึ้นไป ตัวเองดึงค่าเฉลี่ยลงมาแล้วสิ!

“ที่บริษัทแกต้องเรียกท่านประธานเฉิน รู้เรื่องรึเปล่า รู้จักจัดการเรื่องราวไหม” หวังอวี่สงเหลือบมองหม่าเสี่ยวจวิ้นด้วยสายตาเฉียงๆ วิจารณ์อย่างเข้มงวด ตอนที่หันกลับไปมองเฉินลี่ชวน ก็เปลี่ยนสีหน้าทันที ปากก็ฉีกไปถึงใบหู “ที่นี่ดูโอ่อ่าจังเลย!”

“ความผิดของฉันเอง ความผิดของฉันเอง!” หม่าเสี่ยวจวิ้นรีบพยักหน้ายอมรับผิด

“พอแล้วน่า รีบนั่งสิ กำชับพวกแกสองสามเรื่อง” เฉินลี่ชวนโบกมือ