บทที่ 412: ความดูถูกที่ผุดขึ้นจากใจ

หลังจากการไปเดินเที่ยวกับฉีซือเหยาในครั้งนั้น ความถี่ในการส่งข้อความระหว่างพวกเขาก็เพิ่มมากขึ้น แต่สำหรับเฉินลี่ชวนแล้ว ดูเหมือนว่าเขากลับไม่รู้สึกถึงแรงกระตุ้นที่อยากจะเข้าไปอยู่เคียงข้างเธอคนนั้นเลย

ไม่ใช่ว่าฉีซือเหยาไม่ดี เพียงแต่ว่าวิธีการเข้าหาของเฉินลี่ชวนกับเธอนั้นมันเป็นแบบแผนและให้เกียรติกันมากเกินไป มันคงมีอะไรบางอย่างขาดหายไป แต่เขาก็ไม่เคยสังเกตเห็น

อีกทั้งยังมีความสัมพันธ์ทางผลประโยชน์เข้ามาเกี่ยวข้องมากเกินไป เช่น พ่อของเขา ที่ตอนนี้ได้เร่งก่อตั้งบริษัทกลุ่มสถาปัตยกรรมขึ้นมา และมีปริมาณธุรกิจในมือมูลค่าหลายสิบล้านแล้ว

แม้ว่าความสัมพันธ์ระหว่างเฉินลี่ชวนกับเฉาซานซานจะดูใกล้ชิดกว่า แต่ก็ไม่เหมือนกับฉีหงจื้อที่ต้องทำงานร่วมกับเฉาซานซานทุกวัน นี่คือสะพานเชื่อมที่สำคัญอย่างยิ่ง

และฉีหงจื้อก็ยังเป็นคนที่สร้างคุณค่าให้กับเฟิงกู่ ความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนนี้ เฉินลี่ชวนเข้าใจอย่างทะลุปรุโปร่ง เหมือนกับโครงการที่ส่งไปให้พ่อของเขา เขาสามารถขอกับฉีหงจื้อได้โดยตรง แต่ไม่สามารถเอ่ยปากกับเฉาซานซานได้