บทที่ 411: เธอที่ดีที่สุด

ในชั่วพริบตา คนทั้งสองก็ลืมที่จะพูดไปเลย วินาทีที่สบตากัน ต่างก็หัวเราะออกมา

“ช่วงนี้เป็นอย่างไรบ้าง?” เฉินลี่ชวนถามเรียบๆ น้ำเสียงก็กลับมาเป็นเหมือนเดิม

“ก็เหมือนเดิมแหละ แทบจะทุกวันก็สิงสถิตอยู่ที่ห้องสมุด พี่น้องในหอพักก็จะสอบเข้าปริญญาโทกันหมดแล้ว ฉันก็ถูกกระตุ้นให้มีแรงฮึดสู้ ถูกบังคับให้เข้าร่วมในวงการสอบเข้าปริญญาโท” ฉีซือเหยาเท้าคาง สีหน้าดูน้อยใจ ในใจรอคอยที่จะถูกชมเชย นี่คือความภาคภูมิใจเดียวที่เธอสามารถจะแสดงออกมาต่อหน้าเฉินลี่ชวนได้ เป็นคนที่เรียนดีมาโดยตลอด

“เจ๋ง!” เฉินลี่ชวนก็ให้คำศัพท์ที่เข้ากับความเป็นจริงอย่างยิ่งเช่นกัน อธิบายออกมาอย่างชัดเจนถึงความชื่นชมของเขาต่อฉีซือเหยา ที่สามารถทนความลำบากและตั้งใจเรียนได้อย่างสมบูรณ์แบบ

“ลี่ชวนนาย!? ฮะฮะฮะ...” ฉีซือเหยาเหมือนกับเด็กคนหนึ่ง ถูก หยอกจนหัวเราะคิกคัก รู้สึกว่าเฉินลี่ชวนพิเศษอย่างยิ่ง และก็มักจะตลกขบขันขนาดนั้น โลกใบนี้ มีเพียงเขาคนเดียวเท่านั้น