บทที่ 429 โทรศัพท์ที่ติดต่อไม่ได้อีกต่อไป

ท่ามกลางเสียงปรบมือที่ดังกึกก้อง การแสดงเต้นกลุ่มได้ปิดฉากลง บางทีในปีหน้า บางคนอาจจะไม่มีเรี่ยวแรงที่จะมาเต้นแบบนี้อีกแล้ว แต่อย่างน้อยการแสดงในครั้งนี้ก็สมบูรณ์แบบ พวกเขาได้รับเกียรติอันสูงส่งนี้

ผู้บริหารมหาวิทยาลัยที่นั่งอยู่แถวหน้าก็ต่างปรบมืออย่างกระตือรือร้น ผังหลงเจิ้งดีใจที่สุด ถึงกับลุกขึ้นยืนด้วยความตื่นเต้น นี่ถือเป็นหน้าเป็นตาของเขาเลยทีเดียว

แน่นอนว่ายังมีคุณความดีความชอบอย่างใหญ่หลวงของหลี่ชุนฉินอีกด้วย เพราะท้ายที่สุดแล้วก็เป็นนักศึกษาของเขาที่รับผิดชอบการแสดงนี้

"เต้นดีมากเลย!"

ฉีซือเหยาสัมผัสได้อย่างชัดเจนถึงกลิ่นอายของวัยหนุ่มสาวที่โชยมาปะทะใบหน้า ปลายจมูกอบอวลไปด้วยกลิ่นหอม ช่วงเวลาในตอนนี้นั้นช่างสวยงามเหลือเกิน มีคนที่ชอบ และยังมีครอบครัวที่รักตัวเอง