บทที่ 445 ฉลองปีใหม่ด้วยกัน

หลังจากที่มหาวิทยาลัยการเงินและการค้าปิดเทอม บริเวณถนนเลียบก็ว่างเปล่าโดยสิ้นเชิง เถ้าแก่สองสามคนก่อนจะกลับบ้านช่วงปีใหม่ ก็ยังนัดรวมตัวกันกินข้าวอีกมื้อหนึ่ง หวังหลิงหลิงที่อยู่ในวงแบบนี้ดูอ่อนหัดไปถนัดตา แต่ก็ต้องปรับตัวให้เข้ากับการสังสรรค์เช่นนี้

หัวหน้าโจว, โจวจิ้นหย่วน ก็วิ่งมาแจมด้วย แต่ไม่เห็นตัวเฉินลี่ชวน ก็อดที่จะผิดหวังไม่ได้ หลังจากดื่มไปมากก็บ่นออกมาสองสามประโยค

"โอ๊ย ดูท่าท่านประธานเฉินคงจะไม่อยากสุงสิงกับคนอย่างพวกเราแล้วล่ะมั้ง พวกเรามันไม่คู่ควร"

แต่ก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ เฉินลี่ชวนเปลี่ยนวงสังคมไปนานแล้ว จะมามัวย่ำอยู่กับที่กับคนที่ไม่ค่อยสนิทกันแต่ก่อนไปทำไม

ในตอนนั้นสีหน้าของหวังหลิงหลิงดูไม่ดีอย่างยิ่ง สถานะของเฉินลี่ชวนในใจของพนักงานอย่างพวกเขานั้นสูงส่งอย่างยิ่ง แต่เมื่อคำนึงถึงการประสานงานกับหัวหน้าโจวในวันธรรมดา เธอก็ยังคงข่มอารมณ์เอาไว้ ชนแก้วเหล้าหนึ่งจอก