บทที่ 447 ก็คงต้องปล่อยให้เป็นไปตามโชคชะตา

หลังจากกินข้าวเย็นวันส่งท้ายปีเก่าเสร็จแล้ว สองสามีภรรยาฉีหงจื้อกับไป๋ชุ่ยอวิ๋นก็กลับบ้านไปก่อน จงใจปล่อยให้หนุ่มสาวทั้งสองได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกัน แต่ก่อนจะไป ก็ได้กำชับเป็นพิเศษให้เฉินลี่ชวนไปที่บ้านเขาในวันขึ้นปีใหม่

เรื่องนี้ พ่อเฉินกับน้าหลิงหลิงก็ใส่ใจเป็นพิเศษเช่นกัน กำชับแล้วกำชับอีกกับเฉินลี่ชวน เฉินลี่ชวนก็ได้แต่รับปาก ปฏิเสธไม่ได้

หลังจากดูรายการตลกสุดคลาสสิกจบแล้ว เฉินลี่ชวนก็พาฉีซือเหยาลงไปข้างล่าง นัดกันไว้ว่าจะไปจุดดอกไม้ไฟ ในตอนนั้นเสียงประทัดดังไม่หยุด ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นดินปืน ราวกับจะขับไล่ความหนาวเย็นของฤดูหนาวให้หายไป

ทว่าเมื่อทั้งสองคนมาถึงที่ลานกว้าง เฉินลี่ชวนโทรหายัยสวี ปลายสายกลับเบี้ยวนัดเสียอย่างนั้น

เห็นได้ชัดว่าตอนที่กลับมา ยัยสวีกระโดดโลดเต้นดีใจที่สุด ตะโกนว่าจะมาจุดดอกไม้ไฟด้วยกัน แต่เฉินลี่ชวนก็รู้สาเหตุดี ไอ้บ้านั่นจงใจสร้างพื้นที่ให้เขาได้อยู่กับฉีซือเหยาสองต่อสอง