บทที่ 465 เขาทำอย่างขอไปที

ประมาณครึ่งชั่วโมงต่อมา เฉินลี่ชวนก็กลับมาที่ห้องทำงานด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม กลับมามีท่าทีที่ดูติดดินและพูดคุยง่ายแล้ว

"พวกเธอมาได้ยังไง?"

เฉินลี่ชวนยิ้ม วางกองเอกสารหนาๆ ลงบนโต๊ะ แล้วก็รินน้ำชาให้คนทั้งสามด้วยตัวเอง

หลินซานซานเลื่อนถ้วยไปข้างหน้าเล็กน้อย ดูไม่เป็นธรรมชาติอย่างยิ่ง เหลียงหรูหรู่ก็ก้มตาลงเล็กน้อย ไอเบาๆ หนึ่งครั้ง ดูอึดอัดใจอย่างเห็นได้ชัด กลับเป็นยัยสวีที่ทิ้งตัวลงนอนบนโซฟาอย่างสบายใจ

"พอดีผ่านมาแถวศูนย์การค้าฟอร์จูน เลยแวะมาดูเธอน่ะ"