บทที่ 487 ดูเหมือนครอบครัวเดียวกันเกินไป

พ่อเฉิน, ฉีหงจื้อ และคณะสี่คน เครื่องบินมาถึงตอนสิบโมงเช้าของวันที่สิบแปดกรกฎาคม

เมื่อรู้ว่าพ่อเฉินชอบความโอ่อ่า รถตู้ธุรกิจสองสามคันที่บริษัทเพิ่งซื้อมาใหม่ ถึงตอนนั้นก็จะขับไปรับพร้อมกันทั้งหมด

เช้าตรู่วันนี้ เฉินลี่ชวนไปรับฉีซือเหยาที่มหาวิทยาลัยการคลังก่อน แล้วค่อยเดินทางไปยังสนามบินด้วยกัน ที่ริมถนนที่ว่างเปล่า ก็ได้เห็นเด็กสาวในชุดกระโปรงยาวสีขาว

"ซือเหยา ทางนี้ ขึ้นรถเถอะ"

เฉินลี่ชวนลดกระจกรถลง ตะโกนเรียกฉีซือเหยา