บทที่ 499 ก้าวที่กำลังจะข้ามผ่าน อยู่แค่เอื้อม

สองสามวันแรกของการเปิดเทอม ธุรกิจของคุณลุงเซี่ยงไฮ้ดีอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน วันที่ดีที่สุดวันหนึ่ง มียอดขายถึงสามพันกว่า ต้องรู้ว่าราคาต่อหน่วยของเครื่องดื่มชานั้นต่ำ ลองคิดดูสิว่าปริมาณการขายจะสูงแค่ไหน

อย่างแรกคือน้องใหม่เข้าเรียนค่อนข้างมีเงิน การเลี้ยงแขกเป็นเรื่องปกติ ซื้อทีก็หลายแก้ว อย่างที่สองคืออาศัยการโปรโมตทางวิทยุในมหาวิทยาลัยเป็นหลัก ทำให้กระแสของคุณลุงเซี่ยงไฮ้สูงอยู่เสมอ ทำให้ยอดขายของสองร้านข้างๆ รวมกันยังไม่ถึงครึ่งหนึ่งของอู๋หลางเลย

นี่ทำเอาอู๋หลางดีใจจนเนื้อเต้น ฝันไปก็ยังหัวเราะตื่น รอแค่จะเซ้งร้านตรงหน้าประตูซูเปอร์มาร์เก็ตมาให้ได้ แต่ก็ยังฟังคำพูดของเฉินลี่ชวน หลังจากเสร็จเรื่องแล้วก็ให้เงินค่าเหนื่อยกับยัยสวีและหม่าเสี่ยวจวิ้นไปก้อนหนึ่ง

ถึงแม้จะเป็นเรื่องเงินไม่กี่ร้อย แต่ไม่เอาก็ใช่ที่ ยัยสวีกับหม่าเสี่ยวจวิ้นรับมาอย่างสบายใจ ก็แค่อึดอัดใจเกินไปหน่อย

"หรือจะเอาค่าชดเชยความน้อยใจนี่ให้แกดี"