บทที่ 132: ผมเก่งกว่าเขาตั้งหลายเท่า!

ไม่นานนัก เมื่อซูเหวินเฉินขับรถมาถึงหน่วยหู่หลิน อีกฝ่ายไม่เพียงแต่ไม่ปฏิเสธคำขอของซูเหวินเฉิน แต่ยังดูมีความสุขมากอีกด้วย ทำให้ซูเหวินเฉินงงเล็กน้อย แม้ว่าทุกคนจะอยู่ในตำบลเดียวกันก็ตาม แต่พวกคุณก็กระตือรือร้นเกินไปแล้วนะ!

ถึงแม้หน่วยหู่หลินจะยืมรถแทรกเตอร์จากหน่วยผิงชุนบ่อยๆ ก็ไม่จำเป็นต้องทำขนาดนี้เลยนะ!

ในตอนนี้เลขาเก่าของหน่วยหู่หลินจ้องมองรถคันใหญ่ที่ขับเข้ามา ตาแทบจะถลนออกมา

สำหรับซูเหวินเฉินแล้ว เขากระตือรือร้นสุดๆ ไม่เพียงแต่ตะโกนบอกว่าจะให้คนมาช่วยขนของขึ้นรถฟรีๆ แต่ยังยื่นบุหรี่ให้และชวนกินข้าวด้วย ซ้ำร้ายสุดท้ายยังไม่ยอมรับเงินค่าไม้ด้วยซ้ำ เรียกได้ว่าประจบประแจงสุดๆ

ความกระตือรือร้นนี้ทำให้ซูเหวินเฉินถึงกับทำตัวไม่ถูกเลยทีเดียว