บทที่ 142: โรงงานผลิตภัณฑ์พลาสติกแห่งที่เจ็ดในเซี่ยงไฮ้

ในตอนเช้าตรู่ ซูเหวินเฉินและสวี่เซี่ยงเฉียน เดินออกจากที่พักพร้อมกัน

เมืองเซี่ยงไฮ้ในยามเช้าให้ความรู้สึกที่เต็มไปด้วยความเร่งรีบ แผงลอยข้างทางมีผู้คนต่อแถวกันยาวเหยียด ทั้งคนงาน, คุณแม่ที่มาพร้อมลูกๆ, และผู้สูงอายุ ต่างก็รอให้มื้อเช้าพร้อมเสิร์ฟ

ในร้านขายซาลาเปาทอดเล็กๆ ก็มีคนงานหลายคนรีบซื้อซาลาเปาทอดไม่กี่ลูกแล้วกระโดดขึ้นจักรยานปั่นออกไปอย่างรวดเร็ว

สวี่เซี่ยงเฉียนมองภาพตรงหน้าด้วยความตกตะลึง ที่ปากทางแยกและตรอกซอกซอยเต็มไปด้วยร้านค้าเล็กๆ และแผงลอยชั่วคราว ทุกคนดูยุ่งวุ่นวายไปหมด เขาหันไปมองซูเหวินเฉินด้วยความสงสัย

"เฉิงจ่าง! พวกเขาตั้งแผงกันโจ่งแจ้งขนาดนี้เลยเหรอครับ? ที่นี่คนธรรมดาสามารถค้าขายได้ด้วยเหรอ?"