บทที่ 143: อีกสองปีผมก็จะแต่งงานแล้ว

หลังจากฟังรายงานของ สวี่เซี่ยงเฉียน แล้ว ซูเหวินเฉินก็หันไปมองเขาอย่างไม่แน่ใจ "แกสืบมาดีแล้วเหรอ? ไม่เจอชื่อฟาร์มเฉียนจิ้นเลยเหรอ?"

จากการพูดคุยกับ จางเฉียนจิ้น ซูเหวินเฉินรู้สึกว่าเขาไม่น่าจะเป็นคนหลอกลวง เพราะอีกฝ่ายมีความรู้เชิงลึกด้านการเพาะปลูกและปศุสัตว์ ซึ่งไม่ใช่สิ่งที่คนหลอกลวงในยุคนี้จะสามารถรู้ได้ ถ้ามีความสามารถขนาดนี้แล้ว ไปหางานทำในฟาร์มดีกว่าเยอะ ทำไมต้องมาเป็นคนหลอกลวงที่ไม่มีอนาคตด้วยล่ะ

แต่สวี่เซี่ยงเฉียนก็ตบหน้าอกรับประกัน "เฉิงจ่าง! ผมไม่ได้ถามแค่คนเดียวนะครับ ผมเดินไปตามตรอกซอกซอยแล้วถามคุณป้าที่มากับลูกหลายคนเลย"

"พวกเขาทุกคนบอกว่าไม่เคยได้ยินชื่อฟาร์มเฉียนจิ้นเลยครับ"

พอสวี่เซี่ยงเฉียนพูดจบ พนักงานหญิงที่เคยเช็กอินให้ซูเหวินเฉินและทำให้เกิดความเข้าใจผิดในตอนแรกก็เดินเข้ามาหา "เมื่อกี้ฉันได้ยินพวกเธอพูดถึงฟาร์มเฉียนจิ้นใช่ไหม?"