บทที่ 200: นี่ไม่ใช่การเชิญ แต่เป็นการบังคับ!

เขาเห็นคนขับรถหลายคนที่แอบเอาของส่วนตัวมาที่นี่ มีทั้งปลากระป๋องเป็นสิบๆ กระป๋อง อาหารเป็นถุงๆ แต่ไม่เคยเห็นใครที่กล้าแอบเอาหมูมาทั้งตัวเลย แบบนี้จะให้พวกเขาเก็บค่าธรรมเนียมสนับสนุนการก่อสร้างภาคเกษตรกรรมยังไง

เพราะถึงแม้จะผ่านจากพวกเขาไปแล้ว แต่ก็ง่ายที่จะถูกตรวจสอบในภายหลัง แล้วถ้าถูกจับได้ก็จะยิ่งร้ายแรงกว่าการแอบขายอาหารเสียอีก

เจ้าโจวได้ยินเช่นนั้นก็เพิ่งจะนึกขึ้นได้ว่ามันมีเพิ่มมาหนึ่งตัวจริงๆ

เขาก็โบกมือ "อ๋อ เรื่องนี้เหรอครับ? เราเพิ่มมันเข้ามากลางทางครับ แต่ลืมเขียนเพิ่มในใบขนส่งไปหนึ่งตัว เดี๋ยวค่อยเขียนเพิ่มทีหลังก็ได้ครับ"

พอได้ยินเช่นนั้น เจ้าหน้าที่ตรวจสอบหนุ่มที่กำลังขึ้นไปตรวจสอบอยู่ก็ยังไม่ทันได้ตอบสนองเลย