บทที่ 210 ต่อไปเวลาติดต่อกัน ฉันก็ยิ่งมีสิทธิ์ต่อรองไม่ใช่เหรอ?

หลังนำหมูขาวเข้าไปในรถแล้ว 

"แคร่ก!" แผ่นไม้กั้นท้ายรถก็ถูกปิดลง

ซูเหวินเฉินหยิบบุหรี่ออกมาจากกระเป๋าแล้วเดินไปแจกให้คนรอบข้าง สุดท้ายก็เดินไปหาจางเฉียนจิ้น "พี่เฉียนจิ้นครับ พวกเราขอตัวกลับก่อนนะครับ"

จางเฉียนจิ้นรับบุหรี่จากซูเหวินเฉินมา "ทำไมรีบกลับล่ะ! ข้าวก็ยังกินไม่หมดเลยนะ!"

ซูเหวินเฉินโบกมือปฏิเสธ "ไม่ล่ะครับ! การพาหมูกลับไปอย่างปลอดภัยสำคัญกว่าครับ ไว้มีโอกาสผมจะกลับมาเยี่ยมพี่ที่เซี่ยงไฮ้ใหม่นะครับ"