บทที่ 215 จางเจิ้นหัวที่กลายเป็นคนขี้ขลาด

การประชุมจบลง ทุกคนต่างออกจากหอประชุมเล็ก ๆ ด้วยความคิดที่แตกต่างกัน

นอกหอประชุม แสงแดดอ่อน ๆ ส่องเฉียงผ่านประตู ทำให้เกิดเงาที่ขรุขระบนพื้น

ซูเหวินเฉินตั้งใจเดินช้าลงเมื่อเดินผ่านธรณีประตู เมื่อเดินออกไปนอกประตู เขาก็หยุดชะงักทันที

เขาพูดกับเจิ้งเซี่ยงหงที่อยู่ข้าง ๆ "เอ๊ะ หัวหน้าเจิ้ง ตอนนี้ในฟาร์มยังไม่มีสำนักงานใช่ไหม! ดูเหมือนการประชุมครั้งนี้จะรีบไปหน่อยนะ!"

รอยย่นเล็ก ๆ ที่หางตาของเจิ้งเซี่ยงหงหดเล็กน้อย สีหน้าของเธอดูไม่ดีนัก เธอรีบมาเพราะไม่ต้องการให้ซูเหวินเฉินเตรียมตัวได้ทัน แต่ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะเตรียมตัวมาแล้ว