บทที่ 282: 'สนิทกันเหมือนพี่น้อง' ของแกมันแบบนี้นี่เอง!

หลังจากนั้น จางเฉียนจิ้นก็คิดว่าแค่เรื่องข้าวตอนเช้าก็เห็นแล้วว่าซูเหวินเฉินมีคนในกรมฯ เก็บข้าวไว้ให้เขาโดยตรง

ดังนั้นดูเหมือนว่าเขาจะต้องเป็นคนออกหน้าไปประสานงานกับมณฑลเสฉวนแล้ว

เขาเสียใจจริงๆ ทำไมถึงกินของเหลือไม่ได้ล่ะ?

พอคิดแบบนี้ ความเสียใจก็ถาโถมเข้ามาในใจของเขาอย่างซับซ้อน

แต่เมื่อกี้ตอนที่ทำเท่ๆ ได้พูดออกไปแล้ว ตอนนี้จะมาเสียใจก็คงจะสายไปแล้ว