บทที่ 332: นับจากนี้ไป วันเวลาที่เราต้องอดอยาก จะไม่หวนกลับมาอีกแล้ว!

เมื่อออกจากห้องทำงาน ซูเหวินเฉินก็กลับมาที่โรงอาหาร

เขาพบว่าลู่อันกั๋วกินข้าวเสร็จแล้ว กำลังนั่งใช้พัดไม้ไผ่พัดลมอยู่

ส่วนท่านผู้อำนวยการไช่และท่านคณบดีหลินก็พาคนของพวกเขามาแล้ว ทุกคนกำลังก้มหน้าก้มตากินข้าวที่ตักมาเต็มจาน

เมื่อเห็นซูเหวินเฉินเดินเข้ามา

ลู่อันกั๋วก็โบกพัดในมือ “เสี่ยวซู เป็นไงบ้าง? ท่านผู้นำว่ายังไง?”