บทที่ 333: เขากลายเป็นคนที่สามารถเรียกว่า 'ท่านผู้ว่าซู' ได้แล้ว!

ตอนกลางคืน.

ภายในและภายนอกโรงอาหารสว่างไสวไปด้วยแสงไฟ ไอความร้อนที่อบอวลไปด้วยกลิ่นหอมหวานของหมั่นโถวแป้งขาวพุ่งเข้าใส่

สีหน้าของคนงานที่กำลังกินอาหารอย่างตะกละตะกลามก็ฉายแววแห่งความสุขอย่างไม่รู้ตัว

หลังจากอาหารเย็นสิ้นสุดลง

ซูเหวินเฉินเดินกลับด้วยร่างกายที่เหนื่อยล้า เมื่อกลับถึงบ้านดวงจันทร์ก็ลอยขึ้นสูงแล้ว