บทที่ 348: อำนาจในการชี้เป็นชี้ตายอยู่ในมือ ภาระที่หนักอึ้งก็อยู่บนบ่า!

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับคำพูดที่หนักแน่นของซูเหวินเฉิน ชายชราก็รู้สึกว่าไก่ที่แทบจะพลิกความรู้ความเข้าใจเรื่องเกษตรกรรมของเขา อาจจะถูกเพาะพันธุ์ขึ้นมาได้จริงๆ

เมื่อคิดได้ดังนั้น ก็มีประกายความหวังในดวงตา "เสี่ยวซู ครั้งนี้นายทำให้ฉันประหลาดใจจริงๆ ถ้าเป็นไปตามที่นายพูด นี่ไม่เพียงแต่จะแก้ปัญหาการแลกเปลี่ยนเนื้อสัตว์และข้าวสารในเขตเศรษฐกิจพิเศษของพวกนายได้เท่านั้น" 

"แต่ยังสามารถแก้ปัญหาการขาดแคลนเนื้อสัตว์ของคนทั้งประเทศได้ด้วย"

ในไม่ช้า เมื่อทั้งสองคนกำลังพูดคุยกัน รถจี๊ปก็ขับผ่านถนนลูกรังที่เป็นหลุมเป็นบ่อช่วงสุดท้ายอย่างยากลำบาก และในที่สุดก็มาถึงบริเวณหลักของฟาร์มหลานสุ่ยสาขาหนึ่ง หลังจากฝนที่ตกต่อเนื่องได้หยุดลง ซึ่งก็คือสถานที่ที่อาจเรียกได้ว่าเป็น "สำนักงานใหญ่ของฟาร์ม"

แต่ทิวทัศน์ของสำนักงานใหญ่ที่เห็นในตอนนี้แตกต่างจากที่จินตนาการไว้มาก กลับดูเหมือนเป็นสถานที่ก่อสร้างขนาดใหญ่ที่วุ่นวายและเต็มไปด้วยโคลน เท่าที่ตามองเห็น ส่วนใหญ่เป็นพื้นที่กว้างขวางที่เต็มไปด้วยวัสดุก่อสร้างและอุปกรณ์ต่างๆ ดูรกตาไปหมด เพราะเพิ่งฝนตก พื้นดินจึงดูดซับน้ำเข้าไปจนเปียกโคลนและนิ่มเป็นพิเศษ