บทที่ 85: ยาเม็ดเทพหอม!

บรรยากาศเหนือตลาด ชิงซานเริ่มแปลกไป สวี่ซานมองดูเรื่องราวราวกับว่าเป็นเรื่องตลก แต่คนอื่นก็เหมือนกำลังมองดูเงาตัวเองในกระจก

การทะลวงด่าน...เป็นเรื่องที่ลับที่สุด แต่ทุกคนก็ต้องผ่านมันไป มันก็คือการชำระล้างไขกระดูกและเปลี่ยนเส้นเอ็น เพื่อขจัดของเสียออกจากร่างกาย มันเป็นเรื่องที่น่าอับอาย แต่มันก็เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นกับทุกคน

ในตอนนี้เมื่อมีคนทำเรื่องแบบนี้ให้เห็นต่อหน้าสาธารณะชน ผู้คนที่ดูอยู่ก็รู้สึกแย่ไปหมด

พวกเขาอดไม่ได้ที่จะนึกถึงตัวเอง “เรา...เราก็เป็นแบบนี้เหมือนกันตอนที่เราทะลวงด่านรึ?”

“ทั่วร่างกายก็มีของเหลวไหลออกมาเหมือนกันรึ...”

ในทันทีนั้น ทุกคนก็รู้สึกขยะแขยงไปหมด แม้แต่ หวงจือเวิ่นก็เช่นกัน! ภาพบนท้องฟ้ายังคงดำเนินต่อไป ไม่ใช่แค่บรรยากาศในตลาดที่หยุดนิ่ง แต่ภาพในวิดีโอก็หยุดนิ่งเช่นกัน เซียวเหยียนถูกของเหลวที่ไม่มีใครรู้ว่าเป็นอะไรสาดใส่จนเปื้อนไปทั้งตัว

เธอยืนอยู่กลางอากาศอย่างโง่งม ใบหน้าก็เปลี่ยนสีไปมา...ครู่หนึ่งก็เริ่มอยากจะอาเจียนออกมา “อ้วก~~” ของเหลวก็พุ่งออกมากลางอากาศ ถังซานก็ทำหน้าเศร้าสร้อย ตัวของเขาก็สกปรกไปหมด เขาดูยุ่งเหยิงมาก ชายชราตระกูล เซียวโกรธจัด “เจ้าไม่อายรึ! การทะลวงด่านต่อหน้าสาธารณะชนมันเป็นวิธีที่ต่ำทรามของศิษย์นิกาย ชิงอวิ๋นรึ!”

ผู้ใหญ่นิกาย ชิงอวิ๋นก็รู้สึกอับอาย “ถังซาน เจ้าทำลายชื่อเสียงของนิกาย ชิงอวิ๋น! ตั้งแต่นี้ไปเจ้าไม่ได้เป็นศิษย์ของนิกาย ชิงอวิ๋นอีกแล้ว!”

ถังซานดวงตาว่างเปล่า แล้วก็ตกลงมาจากท้องฟ้า เขาทรุดตัวลงคุกเข่าบนเวที น้ำตาสองสายไหลลงมาบนใบหน้าที่สกปรก แล้วก็เอาหมัดทุบเวที “ขอโทษ...ข้าไม่มีคุณสมบัติที่จะแต่งกับ เซียวเหยียน...”

ตลาด ชิงซานยังคงเงียบสนิท สีหน้าของผู้คนดูแย่ไปหมด! นี่มันเรื่องอะไรกัน! น่าขยะแขยง! น่าขยะแขยงจริงๆ! พวกเขาคิดว่าจะมีการต่อสู้ที่ดุเดือด แต่สิ่งที่พวกเขาเห็นคือตัวเอกปัสสาวะรดใส่หน้าคู่ต่อสู้...แล้วก็ยังถูกไล่ออกจากนิกายอีก นี่คือเรื่องจริงที่เกิดขึ้นรึ... เมื่อเห็นว่าวิดีโอมีผลลัพธ์ตามที่คิดไว้

สวี่ซานก็ยิ้มเล็กน้อย ภาพบนท้องฟ้ายังคงดำเนินต่อไป ถังซานคุกเข่าอยู่บนพื้น กล้องก็เคลื่อนไปที่แผ่นหลังของเขา ภาพก็เปลี่ยนเป็นสีเทาพร้อมกับมีเสียงเพลงเศร้าๆ ดังขึ้น...ความหดหู่ก็เพิ่มมากขึ้น

ภาพก็หยุดลง! เสียงนกหวีดดังขึ้นสิบวินาที กล้องก็เริ่มเคลื่อนไปที่ท้องฟ้า มีเสียงที่หนักแน่นดังขึ้น “ทะลวงด่านครั้งเดียว เป็นจิตมารไปตลอดชีวิต!”

“เบื้องหน้าเจ้าดูดีแค่ไหน แต่เบื้องหลังเจ้าก็ถ่ายอุจจาระได้ทุกที่!”

“ใครถ่ายอุจจาระได้ทุกที่! นั่นคือของเสียต่างหาก! ใครกันที่ทำเรื่องน่าขยะแขยงเช่นนี้? นิกาย เป่าตานของพวกเจ้ามีปัญหารึเปล่า?” ในทันทีนั้น ผู้คนรอบข้างก็พากันด่าทอ เสียงของพวกเขาก็โกรธจัด เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องที่น่าขยะแขยง แต่เป็นเรื่องที่ทำให้คนอื่นเจ็บปวด!

นี่เป็นการจงใจหาเรื่องแล้ว! หลายคนเริ่มเรียกกระบี่บินออกมา หวงจือเวิ่นก็เตรียมพร้อมที่จะสู้ ในใจของเขาก็ด่าไปด้วย สวี่ซานคนนี้สร้างปัญหาให้เขาอีกแล้ว!

เรื่องนี้อาจจะทำให้ร้านของเขาถูกทำลายได้! สวี่ซานเห็นดังนั้นก็รีบเร่งความเร็วของภาพ! ภาพก็เร็วขึ้น! “การทะลวงด่านเป็นความเจ็บปวดที่ไม่มีใครสามารถบอกได้ ทุกครั้งที่มาถึงในตอนกลางคืน ก็ยังทำให้เจ้าต้องกังวลและรู้สึกแย่” คำพูดนี้จบลง ภาพสีเทาก็หายไป แล้วก็มีท้องฟ้าสีฟ้า เมฆสีขาว และแสงอาทิตย์ปรากฏขึ้นมา

มีเม็ดยาหนึ่งเม็ดลอยอยู่ตรงกลาง “แต่ตอนนี้มันมาแล้ว!!!” บรรยากาศที่ตึงเครียดก็ผ่อนคลายลง ผู้คนก็หันกลับมาสนใจภาพบนท้องฟ้า “ยาเม็ดเทพหอม!”

“นิกาย เป่าตานสร้างขึ้นมาเป็นพิเศษเพื่อแก้ปัญหาในใจของผู้บำเพ็ญเพียร”

“มันทำให้เจ้าไม่ต้องกลัวคำพูดของคนอื่น จิตใจก็สงบลง ทะลวงด่านได้อย่างง่ายดาย และใช้ชีวิตอย่างสบายใจ!”

“ยาเม็ดเทพหอมสร้างขึ้นจากสมุนไพรวิญญาณยี่สิบสองชนิด ใช้เวลาสี่สิบเก้าวันในการปรุงยา ไม่เพียงแต่จะสามารถกำจัดของเสียในร่างกายได้ แต่ยังทำให้มีกลิ่นหอมอีกด้วย และทำให้จิตใจสงบ!”

“ยาเม็ดเทพหอม!”

เมื่อคำพูดนี้ดังขึ้น ผู้บำเพ็ญเพียรที่สนใจก็ตกใจ แต่ยังไม่ทันที่พวกเขาจะหายตกใจ ภาพก็กลับไปที่การต่อสู้ของ เซียวเหยียนและ ถังซาน ถังซานถอยไปที่ขอบเวทีแล้วกระอักเลือดออกมา แล้วก็ตะโกน “ข้าจะทะลวงด่าน!!!” ถังซานก็กระโดดขึ้นไปบนท้องฟ้า พลังของเขาก็พุ่งขึ้นมา!

ผู้คนก็สงสัยว่าทำไมมันถึงฉายซ้ำ แล้วก็มีคนแก่ในนิกาย ชิงอวิ๋นก็ยิงยาเม็ดเข้าไปในปากของ ถังซาน! เซียวเหยียนก็ใช้กระบี่บินโจมตี ถังซานก็ยังคงตะโกนอยู่บนท้องฟ้า...

เมื่อคนดูคิดว่าของเหลวจะสาดไปที่ เซียวเหยียนอีกครั้ง ถังซานก็ปล่อยควันสีชมพูออกมา แล้วปกคลุมทั้งสองคนไว้ ภาพก็เปลี่ยนไปที่ลานกว้าง คนในตระกูล เซียวและนิกาย ชิงอวิ๋นต่างหลับตาลงอย่างมีความสุข สามวินาทีต่อมาควันก็หายไป

ชายหนุ่มและหญิงสาวกำลังกอดกันอยู่กลางอากาศ เซียวเหยียนน้ำตาไหลออกมา “พี่ ซาน ท่านไม่ได้รับบาดเจ็บใช่ไหม...ไม่ใช่ว่าข้าไม่ต้องการแต่งกับท่าน แต่ครอบครัวของข้าบังคับ...ในเมื่อท่านทะลวงสู่ระดับสร้างรากฐานได้แล้ว ข้าจะตายพร้อมกับท่าน!” ภาพก็เคลื่อนขึ้นไปบนท้องฟ้า ถังซานกอด เซียวเหยียนไว้ “เหยียนเอ๋อร์เจ้า...”

ในขณะนั้นเอง ชายชราตระกูล เซียวก็ชูนิ้วโป้งขึ้น “ดี! สมกับเป็นลูกเขยของตระกูล เซียว! เจ้าได้ผ่านบททดสอบแล้ว! ทำไมการทะลวงด่านถึงราบรื่นขนาดนี้ และยังมีกลิ่นหอมที่ทำให้จิตใจสงบอีกด้วย?” ถังซานก็มองไปที่กล้อง แล้วกล่าวเสียงดัง “เพราะข้าใช้ ยาเม็ดเทพหอมของนิกาย เป่าตาน!” ภาพก็กลับมาที่ท้องฟ้า มีเสียงผู้ชายดังขึ้น “ยาเม็ดเทพหอม!”

“ผ่านการตรวจสอบคุณภาพหนึ่งร้อยเก้าขั้นตอน ไม่มีผลข้างเคียงใดๆ ใช้ทฤษฎีการปรุงยาขั้นสูงที่สุด และสูตรยาโบราณในการปรุงยา”

“เพื่อช่วยให้ท่านไม่ต้องกังวลเรื่องจิตมารในการทะลวงด่าน และใช้ชีวิตใหม่!”

“นิกาย เป่าตานขอสัญญาว่า หากยาเม็ดไม่ได้ผล จะคืนเงินให้!”

“หากเกิดผลข้างเคียง จะคืนเงินให้!”

“หากยาเม็ดมีปัญหา จะคืนเงินให้!”

“ยาเม็ดเทพหอมจะเริ่มขายครั้งแรกที่ตลาด ชิงซานในวันนี้ แต่ละเม็ดราคาแค่หนึ่งหินวิญญาณขั้นกลางเท่านั้น มีจำนวนจำกัด มาก่อนได้ก่อน!”

"ปัง"

เสียงกระบี่บินตกลงพื้นดังขึ้น แต่ก็ไม่มีใครสนใจอีกต่อไป ทุกคนต่างมองไปที่ร้านค้าของสวี่ซานด้วยความตกตะลึง...