บทที่ 218 น่ารำคาญใจ

คงมีแต่พี่ซ่งคนเดียวนี่แหละที่กล้าพูดจาแบบนี้ออกมาได้ มองตามแผ่นหลังสุดเย้ายวนของเธอแล้ว เถาเจี๋ยได้แต่กำหมัดแน่น

“นี่มันจะกร่างเกินไปแล้ว เห็นผมเป็นตัวอะไร…”

ปากก็บ่นไปอย่างนั้น แต่เถาเจี๋ยกลับทำอะไรศิษย์พี่หญิงคนนี้ไม่ได้เลยสักนิด