บทที่ 392 สืบทอดสายเลือดเดียวกัน

เถาเจี๋ยถึงกับมึนตึ้บ!

นี่มันเรื่องอะไรกันวะเนี่ย?

ยังไม่ทันที่เขาจะได้อ้าปาก แม่ที่กำลังเตรียมอาหารบำรุงให้คนทั้งบ้านอยู่ในครัวก็พุ่งพรวดออกมา แล้วประเคนแข้งใส่เขาทันทีหนึ่งที "ไอ้ลูกเวร ไปทำตัวเจ้าชู้เรี่ยราดที่ไหนมาอีกล่ะ!"