บทที่ 434 ลูกสาวโตแล้วรั้งไม่อยู่

เดิมทีเฉียวอิงก็ประหม่าเวลาอยู่ต่อหน้าเถาเหวินปินอยู่แล้ว พอพ่อเถาพูดแบบนี้ออกมา แก้มของเธอก็ยิ่งแดงระเรื่อ "คุณอาเถาคะ เชิญนั่งก่อนค่ะ กับข้าวใกล้เสร็จแล้ว"

เถาเหวินปินนึกว่าจะต้องคุยเรื่องงานกันก่อน ไม่คิดว่าจะเปิดฉากด้วยการกินข้าวทันที จึงหันไปสบตากับเถาเจี๋ย

เถาเจี๋ยไม่ได้ซีเรียส กินก่อนหรือกินหลังก็เหมือนกัน อีกอย่าง สหกรณ์ซิ่วเฉิงเพิ่งจะเริ่มต้น ผลผลิตพวกนี้พูดว่าไม่น้อย แต่ความจริงเมื่อเทียบกับมณฑลซานตงแล้ว ยังเทียบไม่ได้แม้แต่เศษเสี้ยว