ตอนที่ 71 ผู้รู้ใจของฉันแท้ๆ! วางกับดักยกย่องเพื่อเชือด

จ้าวหย่งไหลส่งเสียงฮึเบาๆ มาตามสาย

"มุกแบบนี้ ผมเห็นมาเยอะแล้วครับ"

"ตอนนี้เขาคุยโม้โอ้อวดไปแล้ว ขั้นต่อไป เขาต้องอ้างแน่ๆ ว่าการดัดแปลงติด 'ปัญหาทางเทคนิค'"

"หรือไม่ก็ 'วัสดุสำคัญไม่เพียงพอ'"

"สรุปก็คือ สรรหาสารพัดเหตุผลมาผัดผ่อนไปเรื่อย"

"ถ่วงเวลาไปสักสิบวันครึ่งเดือน หรืออาจจะเป็นเดือนสองเดือน"

"ถึงตอนนั้น พอพวกเราจะเอาเรื่อง เขาก็แค่แบมือสองข้างทำท่าช่วยไม่ได้"

"แล้วบอกว่า 'ผมพยายามสุดความสามารถแล้ว แต่คอขวดทางเทคโนโลยีมันทะลวงไม่ผ่านจริงๆ'"

"แบบนี้ นอกจากเขาจะปัดความรับผิดชอบเรื่องซ่อมเรดาร์ไม่สำเร็จไปจนหมดเกลี้ยงแล้ว"

"ยังสร้างภาพลักษณ์ว่าเป็นคน 'กล้าสำรวจและกล้าสร้างนวัตกรรมใหม่' ให้ตัวเองได้อีกด้วย"

คำพูดนี้ทำเอาห้องประชุมเงียบกริบจนแทบได้ยินเสียงเข็มหล่น

ผ่านไปครู่ใหญ่ ผู้นำอารมณ์ร้อนท่านนั้นถึงได้ตบโต๊ะลงไปอย่างแรง

"พวกเราเกือบจะโดนมันปั่นหัวเล่นเหมือนลิงแล้วไหมล่ะ!"

"เหล่าเกา ปล่อยให้มันทำเหลวไหลต่อไปไม่ได้แล้วนะ! ส่งคนไปเดี๋ยวนี้ พาตัวมันกลับมาให้ฉัน!"

"ใช่! ต้องสั่งยุติโครงการไร้สาระนี่ทันที!"

ทว่าเกาสื่อเหลียงกลับยกมือขึ้น ห้ามปรามความเดือดดาลของทุกคน

สายตาของเขาจับจ้องไปยังโทรศัพท์เปิดลำโพงบนโต๊ะอีกครั้ง

"เหล่าจ้าว แล้วนายคิดว่า ตอนนี้เราควรจะจัดการยังไง?"

ปลายสายเงียบไปสองสามวินาที

"ท่านผู้การเกา ข้อเสนอแนะของผมก็คือ..."

น้ำเสียงของจ้าวหย่งไหลพลันแฝงความนัยเจ้าเล่ห์ขึ้นมา

"ตามน้ำไปครับ"

"อะไรนะ?"

"อนุมัติแผนการดัดแปลงของเขาไปเลย"

คำตอบนี้ทำให้ทุกคนถึงกับอึ้งไปตามๆ กัน

แม้แต่เกาสื่อเหลียงก็ยังประหลาดใจ

"ทำไมล่ะ?"

"ง่ายมากครับ" จ้าวหย่งไหลอธิบาย "ถ้าพวกคุณไปแฉเขาตอนนี้ เขาก็ต้องหาทางปฏิเสธแก้ตัวพัลวันแน่"

"หรืออาจจะเล่นงานกลับ หาว่าพวกเราไม่สนับสนุนนวัตกรรมใหม่ รังแกกดขี่คนมีความสามารถ"

"ถึงเวลานั้นถ้าเรื่องบานปลายขึ้นมา จะยิ่งจบไม่สวยเข้าไปใหญ่"

"ในเมื่อเขาอยากจะเล่นละคร พวกเราก็ปล่อยให้เขาเล่นต่อไป"

"เปิดไฟเขียวให้เขาไปเลย อยากได้คนก็ให้คน อยากได้ทรัพยากรก็ให้ทรัพยากร"

"รอจนกว่าเขาจะแสดงต่อไม่ไหว ไม่มีผลงานอะไรออกมา ถึงตอนนั้นเราค่อยมาคิดบัญชีรวบยอด!"

"ถึงเวลานั้น พยานหลักฐานมัดแน่นหนา ดูซิว่าเขาจะแถยังไงได้อีก!"

แผนการของจ้าวหย่งไหล เรียกได้ว่าแสบสันไม่เบา

นี่กะจะเอาตัวจางหย่วนขึ้นไปย่างบนกองไฟ ให้ลงจากหลังเสือไม่ได้เลยทีเดียว

บรรดาผู้นำในห้องประชุมสบตากัน ความโกรธบนใบหน้าค่อยๆ ถูกแทนที่ด้วยสีหน้าเตรียมรอดูเรื่องสนุก

"เฉียบขาด! แผนนี้ยอดเยี่ยมจริงๆ!"

"ผมเห็นด้วย! เอาตามนี้แหละ!"

เกาสื่อเหลียงนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ในที่สุดก็ค่อยๆ พยักหน้า

"ตกลง"

"เอาตามที่นายว่า"

"ฉันจะโทรหาเขาด้วยตัวเอง"

หลังจากวางสาย เกาสื่อเหลียงมองออกไปนอกหน้าต่างด้วยแววตาซับซ้อน

เขาหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา ค้นหาเบอร์ของจางหย่วน แล้วกดโทรออก

......

ภายในโรงซ่อมของโรงงานขนาดใหญ่แห่งหนึ่งแถบชานเมืองฮั่นเจียง

จางหย่วนกำลังพิงกองตู้คอนเทนเนอร์อย่างเบื่อหน่ายพลางไถดูคลิปสั้นในมือถือ

บนหน้าจอ คลิปบ้านๆ แนวตลกโปกฮาที่ใส่เอฟเฟกต์เว่อร์วังกำลังเล่นอย่างเมามัน

"ให้ตายเถอะ สมัยนี้ภูตผีปีศาจแบบไหนก็มาเป็นเน็ตไอดอลได้หมดเลยเรอะเนี่ย"

จางหย่วนเบะปาก เลื่อนนิ้วผ่านไป คลิปถัดไปเป็นสาวสวยใส่ถุงน่องดำเต้นดุ๊กดิ๊ก

เขายังไม่ทันได้ดูให้ละเอียด มือถือก็สั่นขึ้นมาเสียก่อน

หน้าจอแสดงสายเรียกเข้า: เกาสื่อเหลียง

"ฮั่นแน่ งานมาแล้ว"

จางหย่วนปิดคลิปสั้น กระแอมไอเคลียร์คอเบาๆ แล้วกดรับสาย

"ฮัลโหล ท่านผู้การเกา พิจารณาดูแล้วเป็นยังไงบ้างครับ?"

น้ำเสียงของเขาสบายๆ เหมือนกำลังถามว่า "เย็นนี้กินอะไรดี"

ปลายสาย น้ำเสียงของเกาสื่อเหลียงฟังดูเคร่งขรึมเป็นพิเศษ

"สหายจางหย่วน"

"หลังจากการหารืออย่างรอบคอบของพวกเราแล้ว"

"พวกเราตัดสินใจแล้วว่า จะอนุมัติแผนการดัดแปลงของนาย"

"อะไรนะเฮ้ย?"

จางหย่วนแคะหูตัวเอง นึกว่าหูฝาดไป

"อนุมัติแล้วเหรอครับ?"

เดิมทีเขาเตรียมเหตุผลไว้สารพัด กะว่าจะทำศึกน้ำลายกับพวกหัวโบราณพวกนี้สักสามร้อยยก หลอกล่อจนพวกนั้นเป๋ไปเลย

ผลปรากฏว่า...

ยอมอนุมัติง่ายๆ แบบนี้เนี่ยนะ?

บทมันไม่ใช่อย่างนี้นี่หว่า!

"ใช่" น้ำเสียงของเกาสื่อเหลียงไม่บ่งบอกอารมณ์ใดๆ "พวกเราตัดสินใจที่จะสนับสนุนโครงการ 'เรดาร์สร้างสภาพอากาศ' ของนายอย่างเต็มที่"

"ต้องการทรัพยากรส่วนไหน แจ้งมาได้ตลอดเวลา"

บนใบหน้าของจางหย่วนไม่อาจซ่อนความดีใจอย่างล้นพ้นไว้ได้ "ท่านผู้การเกา คุณคือคนที่เข้าใจผมจริง ๆ เลยครับ!"

"ผมรู้อยู่แล้วว่าพวกคุณต้องมองเห็นคุณค่าอันยิ่งใหญ่ของโครงการนี้!"

"วางใจได้เลยครับ ผมไม่ทำให้พวกคุณผิดหวังแน่นอน!"

เกาสื่อเหลียงที่อยู่อีกฟากของสายได้ยินดังนั้น มุมปากก็กระตุกวูบหนึ่ง

เจ้าเด็กนี่ อินจัดเลยสินะ

"เอาเถอะ พวกเราจะรอฟังข่าวดีจากนาย" น้ำเสียงของเกาสื่อเหลียงเริ่มจะแข็งทื่อขึ้นมาบ้างแล้ว

"อ้อ จริงสิครับท่านผู้การเกา" จางหย่วนพลันนึกอะไรขึ้นมาได้ จึงเสริมขึ้น

"มีเรื่องหนึ่งต้องบอกให้ชัดเจนกับคุณล่วงหน้านะครับ"

"ว่ามา"

"พอดัดแปลงเสร็จแล้ว จำนวนครั้งในการใช้งานอุปกรณ์จะจำกัดนะครับ" จางหย่วนอธิบาย

"พลังงานเริ่มต้นน่าจะพอใช้แค่ราว ๆ ห้าครั้ง"

"หลังจากใช้หมดแล้ว จำเป็นต้อง 'เติมพลังงาน' ใหม่ครับ"

เกาสื่อเหลียงที่ปลายสายแค่นยิ้มเย็นในใจ

มาแล้ว

หางจิ้งจอกโผล่ออกมาแล้ว

"รับทราบแล้ว" เกาสื่อเหลียงตอบกลับเรียบ ๆ "ทำของออกมาให้ได้ก่อนค่อยว่ากัน"

"ไม่มีปัญหาครับ!" จางหย่วนตอบรับอย่างกระฉับกระเฉง

"งั้นเอาไว้เท่านี้ก่อน พวกเรารอดูผลงานของนาย"

"ได้เลยครับ! ขอบคุณที่ผู้บังคับบัญชาไว้วางใจ!"

หลังวางสาย จางหย่วนก็กระโดดลงมาจากตู้คอนเทนเนอร์ด้วยความตื่นเต้น

เขาไม่ได้คิดเลยสักนิดว่าทำไมอีกฝ่ายถึงยอมตกลงอย่างง่ายดายปานนี้

ในความคิดของเขา แผนการของตัวเองมันน่าทึ่งเกินไป อีกฝ่ายจะตอบตกลงก็เป็นเรื่องสมเหตุสมผลอยู่แล้ว

ตอนนี้ ทุกอย่างพร้อมแล้ว ขาดแค่ลมสลาตัน

ไม่สิ ขาดแค่พิมพ์เขียวต่างหาก

จางหย่วนรวบรวมสมาธิ เรียกหน้าต่างระบบที่มีเพียงเขาคนเดียวที่มองเห็นออกมาในสมอง

ม่านแสงสีฟ้าจางคลี่ออกตรงหน้าเขาทันที

[โฮสต์: จางหย่วน]

[แต้มคงเหลือ: 23]

[ห้างสรรพสินค้า]

จางหย่วนกดเปิด [ห้างสรรพสินค้า] อย่างชำนาญ

พิมพ์เขียวและข้อมูลเทคโนโลยีละลานตาเต็มไปหมด

เขาพิมพ์คีย์เวิร์ดลงในช่องค้นหาทันที

"เรดาร์สร้างสภาพอากาศ"

ไม่นาน ไอคอนพิมพ์เขียวที่เปล่งประกายแสงสีทองก็เด้งขึ้นมา

[พิมพ์เขียวการดัดแปลงเรดาร์สร้างสภาพอากาศ]

[แต้มที่ต้องใช้แลก: 20]

เมื่อเห็นราคานี้ จางหย่วนก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

ยังดีที่แต้มพอใช้

23 แต้มนี้คือสมบัติชิ้นสุดท้ายที่เขาเหลืออยู่แล้ว

"แลกเปลี่ยน!"

จางหย่วนออกคำสั่งในหัวโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย

สิ้นเสียง ตัวเลขที่เป็นตัวแทนของทรัพย์สินทั้งหมดบนหน้าต่างระบบตรงหน้าเขาก็เปลี่ยนไปทันที

[แต้มคงเหลือ: 3]

20 แต้ม หายวับไปกับตา

หัวใจของจางหย่วนกระตุกวูบ

ทว่าความรู้สึกปวดใจนี้คงอยู่ไม่ถึงวินาทีด้วยซ้ำ

วินาทีถัดมา กระแสข้อมูลมหาศาลเกินจินตนาการก็หลั่งไหลเข้าสู่สมองของเขาโดยไม่มีสัญญาณเตือนล่วงหน้า

[เชี่ยวชาญหลักการอุตุนิยมวิทยา]

[วิศวกรรมคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าความถี่สูง]

[โครงสร้างและหลักการของเรดาร์แบบเฟสอาเรย์]

[……]

สูตรคำนวณซับซ้อน ทฤษฎีลึกซึ้ง และแผนผังอันประณีตจำนวนนับไม่ถ้วนพรั่งพรูเข้าสู่หัวของเขาอย่างบ้าคลั่ง

ตั้งแต่การไหลเวียนของบรรยากาศไปจนถึงทฤษฎีผีเสื้อขยับปีก จากการเหนี่ยวนำแม่เหล็กไฟฟ้าไปจนถึงปรากฏการณ์พัวพันเชิงควอนตัม

ความรู้ที่เดิมทีราวกับคัมภีร์สวรรค์อ่านไม่รู้เรื่อง ยามนี้กลับแจ่มชัดเป็นอย่างยิ่ง ดั่งสัญชาตญาณที่ติดตัวมาแต่กำเนิด

จางหย่วนหลับตาลง สัมผัสถึงความรู้สึกอิ่มเอมที่สมองถูกเติมเต็มด้วยองค์ความรู้

[ติ๊ง!]

[ชิ้นส่วนหลักที่จำเป็นสำหรับ "เรดาร์สร้างสภาพอากาศ" ถูกส่งไปยังจุดที่กำหนดแล้ว ขอให้โฮสต์ตรวจสอบและรับมอบ]

เสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้นอีกครั้ง