บทที่ 206 ไล่กวดกบฏไปเรื่อยเปื่อย

ค่ำคืนนี้ถูกลิขิตไว้แล้วว่าจะไม่มีวันสงบสุข

ฉวงถ่าเทียนเพิ่งกลับเข้ากระโจม จู่ๆ ก็ได้ยินเสียงหึ่งๆ ดังขึ้นมาอีก ครั้งก่อนที่ได้ยินยังมาเป็นระลอกสั้นๆ แต่คราวนี้ฟังออกชัดเจนว่าเป็นเสียงกระหึ่มเป็นวงกว้าง

ในค่ายกบฏ เสียงโครมครามปะทะและเสียงก่นด่าดังระงมขึ้นไม่ขาดสาย บรรดาหัวหน้ากลุ่มน้อยใหญ่ต่างคว้าชุดเกราะที่ยังผูกไม่ทันเสร็จแล้ววิ่งกรูออกมานอกกระโจม