บทที่ 333 วาดวงกลม

หวังเฉิงเอินเค้นถามเป็นชุด "ดี! ถือว่าที่เจ้าพูดเป็นเรื่องจริง เช่นนั้นข้าขอถามหน่อย ตอนนี้เหยียนรื่ออี๋ว์อยู่ที่ใด พวกนายอำเภอ ผู้ว่าราชการเมืองพวกนั้นเล่าอยู่ที่ใด คนตั้งมากมายปานนั้น ไฉนจึงไม่มีฎีกากราบทูลขึ้นมาสักฉบับ!"

"คง…คงกลับไปแล้วกระมังขอรับ พวกเขามีราชการรัดตัว ย่อมยุ่งเป็นธรรมดา"

หวังเฉิงเอินโมโหจนแขนสั่นเทิ้ม "ท่านกงกงเอ๋ยท่านกงกง เจ้าคิดว่ามันฟังขึ้นหรือ ลอบสังหารหัวหน้าโจรแล้ว ฝ่ายนั้นยังปล่อยพวกเขากลับมาหมดเนี่ยนะ พวกมันกินข้าวแล้วไม่มีสมองกันหรือไร!"