บทที่ 351 สารพัดผู้คน 2

พอถึงวันรุ่งขึ้น หลิวเจี้ยนจวินก็เสียใจแทบแย่

เพราะเรื่องที่เขาคุยโม้สะบัดไว้ตรงแผงขายของทอดเมื่อคืน ดันแพร่สะพัดออกไปจนได้

เมืองซวงเจียงจะว่าใหญ่ก็ไม่ใหญ่ จะว่าเล็กก็ไม่เล็ก มีแต่คนรู้จักมักคุ้นกันทั้งนั้น