บทที่ 370 สุขล้นจนทุกข์เยือน 2

ใต้เชิงกำแพงเมือง เงาร่างผู้คนพัวพันสับสน ทั้งหมัดทั้งเข่าฟาดใส่กัน ท่อนไม้หวดกวัดแกว่ง ก้อนหินปลิวว่อน

ขอทานบางคนถูกฝ่ายตรงข้ามซัดล้มลงกับพื้น แต่ก็รีบตะเกียกตะกายลุกขึ้นมาโถมเข้าตะลุมบอนต่อทันที

บางคนถูกท่อนไม้ฟาดเข้าที่ไหล่อย่างจัง เจ็บจนแยกเขี้ยวแสยะฟัน ทว่าก็ยังไม่ยอมถอยร่น