บทที่ 395 ซื้อเครื่องบินมันซะเลย

อาจเป็นเพราะร้อนใจ หรืออาจเพื่อแสดงความจริงใจในการถ่อมตนเข้าหาผู้มีปรีชาสามารถ

จูโหยวเจี่ยนจึงก้มตัวลงมาจัดการด้วยตนเอง หมายจะแก้เชือกป่านเส้นหนาบนร่างของเซี่ยเหวินเจีย

ปัญหาคือเขาเคยชินกับการอยู่อย่างสุขสบาย แขนขาไม่เคยออกแรง ห้าธัญพืชยังแยกแยะไม่ออก เชือกป่านหยาบก็มัดไว้แน่นหนา เขาจึงทั้งแกะทั้งดึงสะเปะสะปะ ควานอยู่นานก็แกะไม่ออก ซ้ำร้ายยิ่งดึงก็ยิ่งรัดแน่นเข้าไปใหญ่