บทที่ 419 หนึ่งสามห้า สองสี่หก

พอฟังขันทีน้อยรายงานจบ ภายในห้องก็พลอยเงียบสงัดลงอีกครั้ง

เฉาฮว่าฉุนละสายตาจากสมุดลับพลางหรี่ตาลง

แสงสนธยาสลัวสาดกระทบใบหน้าไปซีกหนึ่ง ตกอยู่ในเงามืดสว่างสลับกันจนยากจะคาดเดา